Piszę tam, gdzie słowa zaczynają być za głośne.
Moje historie nie biegną, ale oddychają.
Zatrzymują się w ciszy, spojrzeniach i emocjach, które nie zawsze mają nazwę.
Nie ma tu pośpiechu ani zbędnego dramatu.
Jest rytm, czucie i to, co dzieje się między ludźmi.
Bohaterowie są razem wtedy, kiedy są gotowi.
Bo wierzę, że między słowami dzieje się najwięcej.
Jeśli lubisz spokojne historie, które zostają w środku - zostań.