10 yaşında bir kız çocuğu, annesinin gözleri önünde öldürülüşünü izliyor. Boğazından akan kanı ve ölmek istemiyorum feryadına şahit oluyor. Hayatı boyunca o anı asla unutmayacak. Hiç bir psikolog da tedavi edemeyecek onu. Hayatı boyunca kimseye itimad edemeyecek. En kötüsü de ne biliyor musunuz? Annesini her düşünmeye kalktığında aklına hep o son kare gelecek."Anne ne olur ölme!" Siz erkekler kadınların sahibi değilsiniz. Kadını bir mal, bir eşya vasfında tutamazsınız. Öyle ki kendinize ait olduğu iddiasıyla canice öldürmeyi normalleştirecek kadar haysiyetsiz ve şerefsiz varlıklar olabiliyorsunuz. Arkada bırakılan hasarı ne paklar?
Bir kadının ölümüne yol açtığın gibi bir kız çocuğunun hayallerini,çocukluğunu,kalbini bundan sonraki hayatını kim kurtarır? Ama davada kravat takınca ve de şöyle afilli bir ceket giyince nasıl olsa ceza indirimi alırsınız. Çünkü bizim ülkede adalet reklam arası...
