@minorlusarki
Merhaba, bu gece uyuyamıyorum. Bu benim için ekstrem bi durum değil. Zaten genelde de uyumuyorum. Ama bu gece farklı. Bu gece ağlıyorum. Ağlamam da farklı. Bugün kırılan yelpazeme, bi buket çiçeğim olmayışına, aşksız oluşuma, sıcağa ve her şeye ama her şeye ağlıyorum. Kitap okumamı da yapmadım, sadece roman okudum biraz.
Ben mutsuz muyum bilmiyorum. Çok şaşkınım ama. Çok çok ama çok. Bi kalpte iki kalp nasıl yaşanır bile diyemiyorum çünkü bir kalpte bir kalp yaşıyormuş ve ben o kalp değilmişim. Bu yüzden seni bekliyor yuvan diyorum. Anlamıyorum gerçekten anlamıyorum.
Bazen o kalp sizsiniz zannedersiniz ya da sadece önüne gelene kalbini vermiş gibi yaptığını düşünürsünüz ama bi gün bi şey olur ve farkedersiniz ki sizin beş ay peşinden koştuğunuz en güzel günlerinizde bile görünce bi şeyler beklemekten dolayı mutsuz olabildiğiniz ve bazen gerçekten umut veren o kişi kalbinde başka birini taşıyor. Hiç beklemediğiniz birini. Hiç belli etmediği birini. Ve o kişinin kalbinde olamayacağına inandığınız birini.
düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşar
Journalımda planlamadan yaptığım bi şey var. Önce dertlerimi yazıyorum sonra şükrediyorum Allah'a. Hiçbi yazımda planlamadım bunu ama hep aynısı oluyor.
Tam vazgeçmişken sanki bi işaretmiş gibi endamın yeter çalınca nasıl da zorti oluyor insan
any any any seems none this motion passes
minik dertlerin önemi yok, hayatın güzelliğine odaklanalım. güzel sözlere, iltifatlara, iyi insanlara, çiçeklere, annemize, kahveye, şarkılara... fezadan adamlar aklımızı çelip dursa da, kapılarımızı açık bırakalım. hayat o kadar güzel ki. gün batarken boğazı görmek çok güzel, mayıs çok güzel, sevmek çok güzel, sevilmek daha da güzel... bi de sarılmak istiyorum insanlara ama hastayım.
Yüzüklerini takip ediyorum
kapıların açık olsun, gençsin dedi.
Çok kararlısın yüreğimi çıra gibi yakmaya, niye?
