biz sarachanede eylemlerdyken genelde 4 veya 5 kisi falan olarak gidiyorduk arkadas grubuyla. gelmeyenler de ya musait olamayanlardi ya da hasta olanlardi. neyse yine bir gun alandayiz, yuzlerimize maske almisiz yeni. kar maskesi. normalde tisortle kapatirdik. hepimiz yeni maskelerimizin heyecaniyla en onde elimizde pankartlar bagira bagira yuruyoruz. hani neyimize guveniyorsak artik bilmiyorum o anin gaziyla. benim erkek arkadaslar iyice kudurdu. destek gordukce daha da kudurdular bir baktik birbirlerini falan omuzlamislar. bir sey yaptigimiz yok hani polislerden 1 metreden daha fazla bir uzakliktayiz, kendi kendimize dans edip sarki soyluyoruz. polisler bir anda baslamasin mi bizi biber gazina bogmaya, arkadasimi omzuna alan bir diger arkadasim biber gazi yedigi icin haliyle ellerini gozlerine kapatti, omzundaki arkadasim da yere dustu. toma da isin icine girince kalabalik gerilemeye basladi abi bir baktim bizim eleman hala yerde AQ DIYORUZ KALKSANA!! yok ezdiler bizimkini. gerizekaliyi zar zor aldik kenara cektik. omzu cikmis yerinden. kizin biri geldi -hala konusuypruz arada- ben saglikciyim diyerek arkadasimin omzunu takti ve elindeki turk bayragiyla kayboldu. en kutsal eylem anilarimdandir.
