Bu nası söylenir bilmem.Zamanında bir birimizin en büyük zorbası olduğum,bir birimizi hayattan soğuttuğumuz,sonra da hiç bir zaman ayrılmayan bi' ikili olduk,biz Denizle,zamanla onu sevmeğe başladım,hatta delicesine aşık oldum,bunu kabullenmek bana biraz ağır geldi,birisine aşık olmağı kendime yediremedim,ben kendimi kalpsiz diye tanımlardım hep,duygusal şeyler benim için değildi
Onu o kadar çok seviyordum ki,o aklıma gelince gözlerim dolardı,ağlanacak kadar mükemmeldi o..
"Deniz ile Güneş"
Adımız bile çok uyumluydu onla
Sabah birlikte gittik okula,çok enerjikti,haddinden daha fazla enerjik,olmaması kadar enerjik
Saat 16:13,özel dersten en son biz çıkacaktık,sınıfa,perdelerin arkasından olsa bile biraz güneş ışığı sıraların üzerine seriliyodu.
Ben eve giderken markete uğramak için paralarımı sayıyordum,9saat okulda olmanın perişanlığıyla üstüm dağınık haldeydi,ama Deniz alışıldığın aksine daha derli topluydu bu gün,çoğu zaman şimdiye kadar her tarafı toz olmalıydı
Sabahın aksine suskundu,sınıfın penceresinden bi yeri izliyordu
Havanın nasıl olduğunu hatırlamıyorum,soğukta ola bilirdi sıcakta,dediğim gibi hatırlamıyorum
Sınıftan çıkmak için kapıdan çıktığımda,Denizin ayak seslerini duymadığım için arkamı döndüm
Az önce pencereden karşıyı izleyen Deniz,şimdi Pencerenin önüne çıkmış aşağıyı izliyordu
Noldu anlamadım, tutuldum.
Yardım etmek istedim,olmadı
Yemin ederim yakalamaya çalıştım
Yemin ederim koştum
Yüzünü göremedim,son defa bile olsa canlı yüzünü göremedim.
Bağırdım,avazım çıktığım kadar ama kendim bile duymadım
Koşdum ama koşamadım
Şaka yapıyor sandım
İki üç adım uzağımdaydı
Sonrasını hatırlamıyorum,ben kendime geldiğimde annesi bana bağırıyordu
Annesiyle biraz kavga ettikten sonra polis falan geldi,polis bölmesine gittik,ifadelerimizi verdik
Şu anda Denizin memleketien gidiyorum
Uzun bi süre olmaya bilirim,Kendime geldiğimde geri dönerim buralara
Şimdilik hoşçakalın
