Sabah benim doğum günüm... Yeni hayatıma başlıyorum... Bir önceki doğum günümden önceki gün yazdığım sözlerin hala arkasındayım... Büyümek istemiyorum...küçüklüğümdeki o mutlu anılara takılıp kalmak, o anıların içinde saklanmak ve hiç bitmeyecekmiş gibi tekrarlanmalarını istiyorum...İşte böyle hissediyorum... Ne yapacağımı bilmiyorum... Küçükken, İnsanların sorumluluklarını üstlenmelerini görmek hoşuma gidiyordu ve her zaman içimden: "çabuk büyüyüp, onlar gibi işe gitmek, arkadaşlarımla yemek yemek, üniversiteye gitmek, yetişkinlerin yaptığı o küçük sorumlulukları yapmak istiyorum." diyordum...Ama bu iki yıl içerisinde düşüncelerimin yavaşca değiştiğini hissettim. Yavaş yavaş düşüncelerimden uzaklaştığımı ama aynı zamanda onlara yaklaştığımı hissediyorum.... artık büyümeden, küçük kalarak sorumluluklarımı yerine getirmek istiyorum....Neden bilmiyorum' Büyümekten korkuyorum....Büyümek ve yaşlanmak beni korkutuyor sonuçta, bunu ilk ve son kez yaşayacağız....ama sırf bunun ilk ve son olacağını bilsem de, Hayatın bana sunacağı hayatın korkusuyla ilerliyorum.... Bu biraz saçma. Neyse, bir önceki yazımı okuduğumda içimde ufak bir kabullenme ve inkar duygusu hissettim....zaman gerçekten çok çabuk geçiyor...yeni şeylerden konuşalım mesela...bu yıl yurt dışına eğitim için gideceğim ve Orada hayatın zorluklarıyla yüzleşeceğim...küçükken hep yurtdışı hayalini kurup, anneme ve kardeşime anlatıp "yurt dışında yaşamak çocuk oyuncağı" diyordum ama artık "Ya insanlarla konuşurken İngilizcemi yargılarlarsa" diye düşünmeye başladım...