... şimdi bu ılık ve hüznü ertelenmiş sonbaharda kalbime seslenirken biliyorum ki...
bizim dünyamız yuvarlak değil...
insanların dünyası bir tepsi gibi düz...
insan bir yolun sonuna vardığında kafasına dank ediyor bu gerçek...
yani;
sen benim kurduğum en parlak hayaldin.
kavuşmamız kadar, ayrılığımız da güzeldi...
şimdi en büyük hayal kırıklığımsın benim...
Mengikuti
Daftar untuk menyertai komuniti bercerita terbesar
atau