Canım okuyucularım…
Bunu yazarken ne diyeceğimi gerçekten bilmiyorum. Yarın ameliyata gireceğim ve ister istemez insanın aklına her türlü düşünce geliyor. Belki her şey çok güzel geçecek ve ben birkaç gün sonra hiçbir şey olmamış gibi yeniden burada olacağım… ama ya olmazsa diye düşünmeden de edemiyorum.
Bu yüzden bunu buraya bırakmak istedim.
Siz beni belki sadece yazdığım hikâyelerden tanıdınız. Ben de sizi yorumlarınızdan, oylarınızdan, güzel sözlerinizden tanıdım. Ama bilmenizi isterim ki burada geçirdiğim hiçbir an benim için sadece “Wattpad” değildi. Yazdığım her hikâyeye, her karaktere ve sizlerden gelen küçücük bir yoruma bile kocaman anlamlar yükledim.
Eğer bir gün buraya geri dönemezsem, lütfen beni sadece yarım kalmış hikâyeleriyle hatırlamayın. Bir zamanlar hayalleri olan, yazmayı çok seven ve yazdıklarını başkalarıyla paylaşmaktan mutluluk duyan biri olarak hatırlayın.
Beni okuyan, destekleyen, bir bölümümü bile merak edip bekleyen herkese teşekkür ederim. Belki farkında değilsiniz ama hayatımın çok güzel bir köşesinde yeriniz oldu.
Umarım bu bir veda değildir. Umarım ameliyattan sonra tekrar burada olur, yarım kalan hikâyelerimi tamamlar ve sizlere “Ben geri döndüm.” diye yazarım.
Ama eğer işler düşündüğüm gibi olmazsa… iyi ki vardınız. İyi ki hikâyelerime ortak oldunuz. İyi ki beni okudunuz.
Sizi ve burada bıraktığım bütün güzel anıları kalbimde taşıyorum.
Belki görüşürüz… umarım çok yakında.