Hi, കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചതും സ്നേഹിച്ചതും. പവിത്രക്കെട്ട് എൻ്റെ ഹൃദയത്തെയും മനസ്സിനെയും കവർന്നെടുത്തു. ഞാൻ അത്രമേൽ ഇഷ്ടം ആകുമ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ വന്ന് എഴുതുന്നത്, ഞാൻ കുറേ വർഷമായിട്ട് മലയാളം വായിച്ചിട്ട് പോലുo ഇല്ലാ. ഞാൻ യാദൃശ്ചികമ ആയിട്ടാണ് ഈ പുസ്തകം വായിക്കുന്നത്, ഒരു ഉച്ചയ്ക്ക് തോന്നിയ തോന്നൽ എന്ന് പറയാം. പക്ഷേ ഞാൻ വായിച്ച് തുടങ്ങിയ സമയത്ത നിർത്താനും പറ്റുന്നില്ല. എനിക്ക് ഒരു ചാപ്റ്റർ വായിക്കാൻ നല്ല നേരം എടുക്കും, ഞാൻ മലയാളവായന വിട്ടിട്ടു 7 വർഷത്തോളം ആയി എന്നാലും ഞാൻ മെല്ലെ വായിക്കുന്നുണ്ട്, അത് ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സുണ്ട്. അതിന്നുള്ള കാരണം അത്ര ഭംഗിയോട് കൂടി ഉള്ള എഴുത്താണ്, ഒരു പ്രാന്ത് പോലെയുള്ള വായന.
മൂക്കുത്തി, ജീവിതത്തിൽ താഴ്ചയും മേൽച്ചയും വരും എന്നാൽ അതിൻ്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പോരാടണം. തന്നെ മിസ്സ് ചെയ്തപ്പോഴാണ് ഞാൻ മെസ്സേജ് ബോർഡ് വായിക്കുന്നത്, അങ്ങനെ എല്ലാം അറിഞ്ഞു. എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന് പോംവാക്ക് ഞാൻ പറയില്ല കാരണം എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അത് കണ്ടിട്ടില്ല. എന്നാലും ഒന്ന് പറയാം, ഞാൻ ഒരിക്കൽ സ്നേഹം എനിക്ക് ഉള്ളതല്ല എന്ന് വിശ്വസിച്ചായിരുന്നു പക്ഷെ ഓം ശാന്തി ഓശാനയിൽ ഗിരി കേറി വന്ന പോലെ എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു എൻട്രി വന്നു. സ്നേഹത്തിനെ എല്ലാ വെറുക്കേണ്ടത്, കപട സ്നേഹം കാണിച്ച ആളിനെയാണ്.
ഞാൻ നഷ്ടപ്പെട്ട എന്ന് വിചാരിച്ച നിമിഷം ഒന്നു കറുത്ത് പിടിച്ചപോലാണ് അത് സംഭവിച്ചത്.
അങ്ങനെ ഞാൻ പറയാം, മെല്ലെ എല്ലാം ശരിയാകും.
എൻ്റെ അക്ഷര തെറ്റുകൾ മറന്ന് കളയണേ, വർഷങ്ങൾ ആയി എഴുതിട്ട്.
എൻ്റെ readers എന്നെ തെറിവിളിക്കുന്നു, എനിക്കണേ മൂക്കുത്തിടെ ബുക്ക് വായിക്കാനേ സമയം ഉള്ളൂ, ഒരു വട്ട് പോലെ.
സസ്നേഹം,
Nae❤️