"කියවීම මිනිසා සම්පූර්ණ කරයි..."
මේ කියමන ඔයාලා ඕන තරම් අහලා ඇති...ඒත් කවදාවත් අහලා තියේද,
"ලිවීම මිනිසා හිස් හැඟීම් වලින් ඈත් කරයි.."
ඇති සමහර විට...ඊට සමාන්තර බොහෝමයක් කියමන් ඇති...ඒත් මට නම් මෙහෙම හරි කතාවක් කවියක් ලියන එක ගොඩාක් දුරට මගේ stress ගතිය අඩු කරනවා...ඔයාලා බලනවා ඇති මේ මොට්ට කතාවක් විතරක් ලියලා මෙහෙම කොයනෝ කියලා...මම ගොඩක්ම කරන්නෙ කවි ලියන එක තමා...ඒක මගේ ආසම දේ...අනේ මන්දා මම ambivert කෙනෙක් නිසාද මන්දා මෙහෙම හිතෙන්නෙ...කොහොම වෙතත්,මට අනුව කෙනෙක් කතාවක් ලියනවා කියන්නෙ ඒ කෙනාගෙ පොඩි හරි පරිණතභාවයක් තියෙනවා කියලා...අඩුපාඩු ඕන තරම් තියෙන්න පුළුවන් ඒත් , ගන්න පොඩි හරි උත්සාහය ගොඩක් වටිනවා...
එහෙම නේද...
මගේ කතාවෙ අඩුපාඩු ගොඩාරියක් ඇති...ඒවා ඔයාලා ඕනෙ වෙලේක කියන්න...ඔයාලා කතාවට අකමැති නම් ඒකත් කියන්න...මොකද, කෙනෙක්ගෙ නිර්මාණයක වටිනාකම ලැබෙන්නෙ ඒ කෙනාගෙ උත්සාහයට ලැබෙන හොඳ හෝ නරක comment එකක්...මගේ කතාව හොඳයි ද නැද්ද දන්නෙ ලියන මට වඩා කියවන ඔයාලා..ඉතින් මම ආදරෙන් ඉල්ලනවා කතාව එක්ක දිගටම ඉන්න...පුළුවන් වෙලාවට මම update දාන්නම්...මම මේ දවස් වල exam නිසා පොඩ්ඩක් වැඩ අස්සෙ හිර වෙලා...ඒක නිසා මේ ඔක්කොම ඉවර වුණාම මගේ කතාවටත් කැමති අය ඉන්නව නම් එයාලා වෙනුවෙන් මම ඒක දිගටම දාන්නම්...
ආදරෙයි ගොඩාරියක්....
