moonlitperi

Dolarsa bir gün gözlerin
          	sevinçten ya da hüzünden,
          	maskeni çıkar yüzünden...
          	
          	Dünyanı dünyalara
          	kapamaya çalışma.
          	
          	Dur deme gözyaşına,
          	bekle deme boşuna.
          	Gözyaşı durmaz;
          	durmaz, akar
          	gider doğduğu yere.
          	
          	Yine sende,
          	derinde,
          	yüreğindedir.
          	
          	Çağlayanlar doğar bir gün
          	gönül kuytularından.
          	Set çektiğin duygular
          	taşar uykularından.
          	
          	Dolarsa bir gün gözlerin
          	sevinçten ya da hüzünden,
          	maskeni çıkar yüzünden...

moonlitperi

Dolarsa bir gün gözlerin
          sevinçten ya da hüzünden,
          maskeni çıkar yüzünden...
          
          Dünyanı dünyalara
          kapamaya çalışma.
          
          Dur deme gözyaşına,
          bekle deme boşuna.
          Gözyaşı durmaz;
          durmaz, akar
          gider doğduğu yere.
          
          Yine sende,
          derinde,
          yüreğindedir.
          
          Çağlayanlar doğar bir gün
          gönül kuytularından.
          Set çektiğin duygular
          taşar uykularından.
          
          Dolarsa bir gün gözlerin
          sevinçten ya da hüzünden,
          maskeni çıkar yüzünden...

moonlitperi

Gün olur, anlarsın ki
          bazı vedalar,
          bazı başlangıçlardan
          daha hayırlıdır.
          
          Kimi insanlar
          hayatına bir öğretmen gibi gelir.
          Sana iyiyi, güzeli, doğruyu gösterir.
          Sonra sessizce çıkar gider.
          
          Ve sen,
          onunla öğrendiklerinle
          yoluna devam edersin.
          
          İşte büyümek budur:
          kayıplarınla değil,
          kazandığın seninle
          var olabilmektir.
          
          — Nazım Hikmet

moonlitperi

Her insan mutlu olamaz... Çünkü gereğinden fazla özler dünü, hak ettiğinden fazla düşünür yarını. Ve hiç haketmediği kadar bilinçsizce yaşar bugünü.
          
          Her insan mutlu olamaz.
          
          Çünkü gereğinden fazla özler hayatından çıkanları, hak ettiğinden daha büyük umutlarla bekler hayatına girenleri.
          
          Ve asla göremez yanıbaşındakileri.
          
          -Lev Tolstoy