SATIRLARIN MEZARLIĞI

“Yalnız kalmak çok zor bilmezsin sen!”

“Bir siyah perdedir inmişti gözlerimin önüne... Her anı kaçırmama sebep olan. 
          Öylesine donuk bakışlar, öylesine zamansız kayıplar. Hayatımda anlamı olan tek bir şey kalmıştı: anılar!” 
          ~SÜKÛT-U VAVEYLA~

“Yavaş yavaş mürekkebini yitiren bir kalem ve silikleşen bir yazı gibi...”

Issız Şehir adlı hikayemin 5. bölümü yayında ama okumayın tamam mı? Çünkü neden okuyasınız ki! 

Yazar hanim yeni bölüm bekliyoruz

Çok beyendim inanılmaz yazıyorsun .
          Abisini bulacakmı

Baya  güzel yazıyorsun :)

Öhööm

Hayat bir boyadan ibaretti zaten. Her insana belirli renkler veriliyordu. Ve insanlar o renklere göre hayatlarını boyuyorlardı. Sanırım... şimdi anlıyorum. Benim boyalarım elimden alınmıştı. Ve boya kutumda sadece üç renk kalmıştı. Siyah, beyaz ve gri...
          Bu üç renkle gökkuşağı nasıl çizilirdi ki. Bütün renkleri yansıtan beyazdan mı, yoksa bütün renkleri yutan siyahtan mı elde edecektim gökkuşağını. Yoksa sadece griyle mi yaşayacaktım?
          
          Boyalar elimde. Hayatımın defteri önümde. Özgür bir rüzgar benden bağımsız çeviriyor sayfalarımı. Bomboş sayfalar akıp gidiyor önümde.
          
           Karar benim  tercih senin bu sayfaları beraber çevirmeye ne dersin?
          
          
          Sükut-u vaveylâ adlı hikayem sizleri bekler.