mortalresistance

Kaybolsam, kim bulabilir beni?

mortalresistance

Hem takdir belgesi hemde onur belgesi aldım. O kadar heyecanlı ve korkuluyum ki ne yapacağımı bilemiyorum. Şuan e-okuldan öğrendim ve yarın okulda alacağım. Bilmiyorum çok çok garip bir his. Galiba kendi adıma mutlu ve gururluyum.₍^ >⩊< ^₎Ⳋ

mortalresistance

Yalnızlık, Tanrı tarafından verilmiş bir ceza mı? Yoksa Tanrı’nın bize karşı bir lütfu mu? Bir insan eğer yalnız olursa, kimse ona ihanet edemez. Peki ya kendisi kendisine ihanet ederse, kalbi başka şeyler söylerken ağzından bambaşka şeyler çıkarsa? O hâlde yalnızlık yine de bir lütuf mudur? Bir insanın değişmesi için önceki benliğini oldürmesi gerekir. Peki, ben kaç benliğimi zihnimin derinlerine gömdüm? İnsanın dolunca taşması gerekmez mi? Ben ne zaman taşacağım? Belki de patlayacağım; bilmiyorum. Bir insanın ölmesini dilemek bir dua değil midir? Ben öldüğümde bunu dileyen kişiler benim katilim olacak. Dünya’daki ahım ile değil, gömüldüğümün vicdan azabı ile yaşayacaklar. Yarın bir dönemin sonu. Okul bitiyor; yaz tatili için sevinmem gerekirken ben neden seneye devam edecek olan okul için stres yapmak zorundayım? Kim dedi lise iyi geçecek diye? Why not me? Do-mi-ti, why not me? Evde kaldıkça dışarı çıkmak zorlaşırmış. Kaç hafta oldu bilmiyorum fakat uzun bir süredir evdeyim, tek başıma. Yarın karne almaya gitmek bile beni fazlasıyla zorlayacak gibi. Mutlu olmayı istiyorum. Tek dileğim mutlu olmak. Çok mu uzak? Ya da çok büyük bir istek mi? O hâlde kendimi bulmak istiyorum. Kendimi severim, değil mi? Sonuçta insan kendisini sever.