mortfay

hatırla sevgili o eski günleri

ah yanıyorum yanıyorum

sana sarılmak bütün iklimlere kavuşmaktır şimdi

serhat abiler içiyor kafa güzel bende çay içiyorum

zerdâ yâre bir sevdam var, yolunu şaşmış

ölümlü dünya, ölümlü insan

olmam gereken yerden çok uzaktayım. belki de yoruldum, bilmiyorum. öyle karışık, öyle yabancıyım ki bu aralar kendime bile gelemiyorum.

“kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim. gerçek adımı hatırlamıyorum. kimliğimi bir çocuğa sattım. çirkinleşmek için çok uğraştım. isteyene ruhumu kiraladım. vücudumdaki dikiş sayısını artık bilmiyorum. hayatımı diktiler. oysa yırtmak için çok uğraşmıştım...”

toparlayabilir miyim, emin değilim

canım bak böyle olmaz. duvarlarına ne kadar çiçek asarsan as, betonu çürümüş bir duvarı güzelleştiremezsin.