Merhabayın, nasılsınız?
Beni sormadınız ama ben yine de söyleyeyim; iyiyim. Yani çabalıyorum.! Artık mentalimi toparlamaya çalışıyorum çünkü yalnızlığı kabullendim. Kabullenilecek bir şey mi diye sormayın ama cevabı evet. Öyle. Çünkü yalnızlığı siz kendiniz seçiyorsunuz. Benim gibi... neyse. Boş verin onu bunu.
Aylar sonra neden Wattpad'e girdim?
Nevadir'i full paylaşmaya karar verdim️ Revize ettim bayağı ama bence beklediğinize değecek. (58 bölüm oldu. Kısa kısa bölümler ama uzattım uzatabildiğim kadar)
Biliyorsunuz ben bir kaza geçirdim. Yedinci kaburgamı kırdım ve üç aya yakın evde oturdum. Oturarak uyudum ki hiç konforlu değildi. Çok şükür şu an bedenen iyiyim ama ruhen hâlâ yorgunum.
Hâlâ beni takip eden bekleyenler varsa ne ala. Yoksa, hiç üzülmem. (Kahroldu)
Bazı sağlık sorunlarım sebebiyle kilo vermek zorundayım ona da ekstra sinirliyim. Artı olarak hayatımı yoluna koymaya çalıştıkça hiçbir şeyin yolunda gitmemesi... şaka midur? Değil.
Artı olarak değer verdiğim tüm insanların artık o kadar da bana yakın ve samimi olmamaları da beni derinden üzmüş ki sağlığıma sirayet etmiş. (Ben demiyorum, psikoloğum diyor)
Neyse, sevdiklerinize değer verdiklerinize sarılın. Arayın, sorun. Kimse yalnız kalmayı da değersiz hissettirilmeyi de hak etmiyor. (Ben ediyorum belki) Çünkü ben de aramayı sormayı bıraktım. Çünkü ben de anladım, aslında gerçek hiçbir şey olmamış bu sanal dünyada.
Görüşmek üzere, kalın sağlıcakla.
