akça

bluesvariie instagram hesabım eklersin

@trofeumdziewczyna buralarda değilim

numaram vardı sende duruyorsa yaz konuşalım.

"yani tahir'i zühre sevmeseydi artık yahut hiç sevmeseydi tahir ne kaybederdi tahirliğinden?"

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

güzel ömrüm olsun, teşekkür ederim.

iyi ki doğmuşsun akça. konuşmayalı uzun zaman oldu. özlendin. neyse kaçırdım ucundan kutlamayı ama olsun..
            gözlerinden öpüyorum, uzun ömrün olsun.

teşekkür ediyorum.

hiç değilse aç bir göğsüme bak jülide.

Sen onu kafadan aşağıya bırakman lazım, kalbine tezat olan yere

son.

gelelim ana temaya, ben bu hikâyeyi dinler dinlemez adamın ne kadar kaba olduğundan bahsettim. insan bi teşekkür eder bu ne diye düşündüm. "sınırlar" dendi, bahçede bir çit ya da benzeri bir şey yoktu. adam teşekkür edebilirdi ancak bahçeyi düzenlemesi için kadına rica etmemişti ki. sınırlar. kimse istemedikçe birinin bahçesine girmeye ve sırf istediniz diye düzenleyip sonrasında teşekkür beklemeye hakkınız yok. insanların bahçelerinden çıkın arkadaşlar. 

adamın hayatta en nefret ettiği şey şeftaliymiş meğer. derhal kapısına dayanıyor kadının. bugüne kadar bir kez dahi iletişim hâlinde bulunmadığı bu kadına derhal ağacı oradan sökmesini söylüyor.
            kadın üzülüyor ama sessiz sedasız ağacı söküp atıyor. madem istemiyor bir daha da ilgilenmem bahçeyle diyip asla onun tarafına ilişmiyor. adamın bahçesi birkaç hafta içinde yeniden çöplüğe dönüyor. 

ama kimin söndürmediğini hiç unutmayacağız.