mukadder

Devasa bi' olmayışın yorgunluğu.

mukadder

İsimsiz sokaklarda tanımak isterdim seni. Attığım her adımım, tek nefesin için. İç çekişlerine aşık oldum. Bir gün perdelerini açmadığın pencereden izlemekti tek hevesim. Girseydim şiirlerine, mısraların olsaydım. Merhametin olsaydı bana, değmez miydi? Yazık olmaz mıydı yıktığın armağanlarıma. Köşemde kahrolurken hiç mi sızlamadı için. Hiç mi uğramaz sana kaderim. Hiç mi yer edinmez bunca sözcüğüm lügatında. Hiç mi, hiç olmayacağız biz seninle demez miydin. Hiç mi? 
          
          -meryem

mukadder

Bilmezsin, onca şeye rağmen içimdeki feryadı nasıl susturduğumu. Kapına gelirim, çekersin perdelerini usulca. Zehir içerim o gece, haram olur ötekiler ve berikiler. Yürüyorum bi' yolda tenha ve ebedi. İsterim her karanlık sana çıksın. İsterim şiirlerim sana ulaşsın, isterim son kez hissetmeni. Acı veya neşe uğramaz oldu kaderime. Kaldım böyle mahzun ve kederli. İsterdim ki bi' sabah taze ışıkla içimde doğ. İsterim ki bi' gün son kez uğra kapıma sonra Allah kerim. Ben çekilirim hüsranıma, senin yolun açık olsun. El-veda'ları yakıştıramadım son dakikalarımıza. Benimki de çocukluk ya mâzur gör. 
          
          -meryem