muhtemelen bu kimsenin umurunda değil (bir kişi dışı olabilir) zaten ona özelden yazmaya utandığım için buraya yazıyorum. sahne ışıkları yüzüne vurduğunda'yı yayımdan nihayet kaldırıyorum. bunca zaman ondan vazgeçtiğimi düşünmüştüm çünkü çok uzun zaman olmuştu (hikâyeyi lise sona geçmeden önceki yaz yazmaya başladım ve şimdi neredeyse üniversite bitti) ama bir tarafım da eğer yayından kaldırırsam tamamen onu unutacağımı biliyordu. bu yüzden hiç kıyamadım da. ama şimdi kaldırmamın nedeni nihayet yeniden yazmaya başlamış olmam 17 yaşındaki ben ve 21 yaşındaki ben çok farklıyız. artık o kız gibi hissetmiyorum. zaten kitaba devam edemeyip düzenleyememe nedenim buydu. artık o kadar karanlıkta hisseden bir kız değilim. ama yazmayı gerçekten hayatım yapmak istediğim için ilk yarım bıraktığım şeye dönmeye karar verdim. bu da beni kate'e ve mags'e getirdi. ne kadar sürecek bilmiyorum. muhtemelen bu yazıyı yazana kadar ki süreç kadar uzun sürmeyecek ama (şaka yapmaya hakkım varmış gibi) ama gelecek. gerçekten. eskisinden biraz daha farklı olacak ama yine de aynı olacak. bu yazıyı da gerçekten emin olana kadar beklettim ama dördüncü bölüme geçtiğime göre artık eminim. kızlara döndüğüm için çok mutluyum. bu hikâyeyi yazmadan kafamdaki hayalî üniversite ortamını yazıyordum. şimdi mezun olmama bir yıl kaldı... garip hissediyorum ama bu hikâyeyi 17 yaşındaki bana, o zamanlar okuyan birkaç kişiye ve bir yıl öncesine kadar hâlâ bu hikâyeyi bekleyen o kişiye artık belki beklemiyor olmasına rağmen borçluyum. asla vazgeçmediğin için teşekkür ederim ♡
