Kadıköyde bana emanet edilen sahaf… pendikte yaşar amcanın bana emanet ettiği sahaf ve artık bu ucube şehiri sevebilmem için bana emanet edilen sahaf. Ben bu şehre ısınmak durumundayım
Gözümün feri ışıltı mışıltı sikimde değil de uykumu geri verir misiniz dostlar vallahi düşünme yetimi kaybetme derecesinde uykusuzum duramıyorum artık çok yorgunum lütfen
Tek yönlü bu bataklığa kasten atılmış gibi zincir.
Namlu şimşeğin yapraklarındaysa gelmiş vakti fecir.
Yolunda durmam da tohumlar serpiştiririm giderken
Uzlaşmalı depremde bir ağaçtır ocağımda incir.
Bazen yenilgi sandığımız şey, beklemediğimiz bir yerden gelen farkındalıktır.
Yağmurun hâlâ yağacak olması da bundan: bitmeyen bir ceza değil, devam eden bir hâl.
Toprak kabul ediyor çünkü; sen de ettin.