@Aysemyapmazz Ahu ve Barış’ın sonu daha ilk bölümü yazmaya başladığım andan itibaren belliydi. Mutlu son yazmak pek benlik birşey değil, nedenini bilmiyorum. Kendimi bildim bileli, mutsuz sonlar ve kavuşulmamış aşklar daha çok cezbeder beni, daha çok zihnime kazınır. Ben bunu en başından beri söylüyorum ve maalesef ki sizlerden çok olumsuz tepkiler aldım, Ahu ve Barış’ın kötü bir sonu haketmediğini düşünüyor büyük bir çoğunluk sende bu çoğunluğa dahil misin bilmiyorum. Sürekli olarak acı kokan satırları okumak da bir hayli yormuş sizi, bu fikire de okuduğum yorumlardan vardım. Uzun lafın kısası; olumsuz yorumlar beni etkiledi. Öz eleştiri yapıyorum, eleştiriye açık bir insan değilmişim. Eleştiri alınca çirkefleşip de sağa sola saldırmıyorum tabiki ama motivasyonumu ve hevesimi etkiliyor bu durum. Sizlerin baskısı ile Ahu ve Barış’ın birbirine kavuştuğu, mutlu oldukları bir bölüm yazmaya çalıştım fakat bunu ne kendime ne de Ahu’ya yakıştıramadığım için yayınlamadım. Herşeyden önce bende bir kadınım ve Barış’ın Ahu’ya yaşattıklarını hiçbir kadın haketmez, affedemezde. Ahu’yu kurgusal bir karakter olarak değil de en yakın arkadaşım, kız kardeşim olarak görüyorum ve bu yaşadıklarını kız kardeşim, yakın arkadaşım yaşasa nasıl korkunç bir insana dönüşürdüm az buçuk hayal edebiliyorum. Üzgünüm ama kız kardeşime yaşatılanlar hiç hafif şeyler değildi ve ben ikisi için mutlu bir son yazamayacağım. Sizler dilerseniz bu yarım kalmış hikayeyi zihninizde mutlu bir sonla yaşatabilirsiniz.
