"Bunu senden beklemezdim İnci. Benim ağzımdan yazmaya çalışmışsın. Olmamış. Keşke kendi ağzından yazsaydın!
Hem neden herkesin adını değiştirdin de benimkini aynı bıraktın? Nasıl olsa çocuktur, kusura bakmaz, demişsin besbelli. Minik İbo'nun adını da aynı bırakmışsın çünkü. 
Ama çocuklar kusura bakarlar. Kuşlar gibi. Hani taş atmıştım bir kez de küsüp kaçmıştı...
Ben şimdi kaçamıyorum İnci. 
Ama büyüyünce kaçarım belki.
Hani o mavi uçurtma gibi..."
-Uçurtmayı Vurmasınlar syf:102-

Özgürlük kafesten çıkmak değil, içimizdeki kafesten kurtulmaktır...