sosukeaizen
dört sene geçti. herkes için sadece bir sayı bu, zamanla alışırsın dedikleri o boş laflardan biri. ama benim için öyle değil. o şehre geldiğim, o sokağa girdiğim anı hala her gece rüyamda görüyorum. ellerimin titremesi hiç geçmedi. seni o enkazın altından kendi ellerimle çıkardığım o soğukluk, sanki parmak uçlarıma yapıştı kaldı. kimseye anlatamıyorum, anlatsam da geçti bitti diyecekler biliyorum. ama bitmedi işte, ben hala o molozların arasındayım sanki
şu üni mevzusu da iyice üstüme geliyor. herkes bir yerlere yerleşmemi, bir gelecek kurmamı bekliyor. amk benim içimde geleceğe dair tek bir kare bile yok. kitabın kapağını açıyorum, kelimeler birbirine giriyor. zaen evdeki durumlar da malum. annemle babam artık birbirlerine tahammül bile edemiyorlar. kapılar çarpılıyor ya da daha kötüsü o ölüm sessizliği çöküyor eve. boşanma süreci dedikleri şey de aslında koca bir evin yavaş yavaş yıkılmasıymış. ben bir yıkımı daha kaldıramıyorum artık gerçekten
içime kapanmak istemiyorum aslında ama dışarısı çok gürültülü geliyor. insanlar gülüyor, plan yapıyor, sanki hiçbir şey olmamış gibi devam ediyorlar. bense sanki bir camın arkasından izliyorum hayatı. kimseyle konuşasım yok, kimsenin halimi sormasını da istemiyorum çünkü "iyiyim" saçmalıklarını zırvalamaktan yoruldum
keşke o gün seni oradan alabildiğim gibi kendimi de şu anki halimden çekip çıkarabilseydim. ama olmuyor. sadece buraya dökmek istedim bunları çünkü artık taşımak çok ağır geliyor
againlvy
@sosukeaizen Başın sağolsun öncelikle. İnsanlar yaşamadıkları şeyleri, anlayamadıkları şeyler boşver demeyi çok kolay bulabiliyorlar ve bu cidden çok ama çok kırıcı. Sanal olması, beraber geçirdiğiniz zamanların gerçekliğini asla değiştirmiyor her ne olursa olsun insanoğluyuz ve duygularımız var. Eminim ki o insanlara karşı çıkmadığın içinde sana kızgın değildir çünkü seni tanıyor. Belkide kendini aciz olarak görmeni istemezdi. Onu hala kalbinde hislerinde davranışlarında ve aklında yaşatabilmen bile çok güzel bir şey. Eminim ki çok mutlu ve gittiği yerde çok huzurludur. Eğer, ona böyle değer veren birisi varsa ki emin ol kendini rahat hissediyordur. Aslında içinde yaşatmıyorsun mesela ben şuan ona ne kadar değer verdini biliyorum. Belki bu zamanla genişler ve etrafına seni anlayabilecek kişiler çıkar ki büyük ihtimalle genç olduğunu düşünüyorum. Kendine asla yüklenme, emin ol herhangi yanlış bir şey yapmadın tüm samimiyetimle söylüyorum.
sosukeaizen
@againlvy merhaba. ince düşünceniz için teşekkür ederim. çoğu zaman biriyle konuşmaya çalıştığımda veyahut konuştuğumda, sanki öyle bir dil konuşuyorum ki kimse beni anlamıyor gibi hissediyorum, bu size hiç oldu mu bilmiyorum. içimi döktüğüm yerde söylediğim gibi, insanların tek söyledikleri "geçer, alışırsın, boş ver" gibi anlamsız kelimeler oluyor. ve evet "boş ver" diyen bile oldu, "zaten sanalmış, boş ver" dedi. bunu demeye cüret etti, ben ise bu hakareti o arkadaşıma etmelerine izin verdim. o insanlara karşı çıkmadığım için onlar kadar ben de acizim, en azından öyle hissediyorum o şu an yaşamıyor ama sürekli, 4 senedir sürekli onu; kalbimde, hislerimde, davranışlarımda, aklımda, söylediklerimde, içimde yaşatmaya çalışıyorum. bu benim canımı yakıyor
againlvy
@sosukeaizen bazenleri bilmiyorum belki çoğu zaman dışarının gürültüsü fazla olabiliyor ve bu insanı çok yorabiliyor. Yardım istemek acizlik değil çok insani bir duygu bunu unutma. bence burada derdini anlatabilmen bile çok güzel bir şey. eğer konuşmak istersen buradayım
