lily-rose'depp

çok çaresiz ve anlaşılmaz hissediyorum. kendime bile anlatamazken başkalarıyla dertleşmek içimden gelmiyor. derdime çare benim biliyorum. ama yine de kendi içimde simsiyah bir nokta gibi hissediyorum. geceleri saatlerce düşünüyor, sabahın ayazında dalgaları izliyorum. yüksek sesten korkuyorum ve kulaklığımda son ses nightmare dinliyorum. gün geçtikçe kendi içimde kayboluyorum sanki. anlaşılmak ve sevilmek istiyorum. fakat bu iyiliği ben kendime yapmazken insanlığa karşı fazla umutlu yaklaşıyorum. herkese yetmeye çalışıyorum, her zerremi dağıtıyorum sevilmek uğruna. yavaş yavaş yok oluyorum. sevgimin gazadı uğrundayım. ama bu savaşta düşman yok, kendimle savaşıyorum. kendimi dağıtmadan nasıl toplarım bilmiyorum. toplamam için dağınık olması gerek. oysa içime bakıyorum, bomboş. öyleyse dağıtayım diyorum fakat yapamıyorum. yeterince dağınığım. zihnimdeki karmaşayı ellerimle tek bir örgü haline getiriyorum. başka ne yapabilirim bilmiyorum. birbirine sarıyorum hepsini. güçleniyorlar. yaparken yıkıyorum tekrardan. ben artık çabalamak istemiyorum. bir sabah denizin kıyısında soluk ve soğuk bir mavi olarak silinmek istiyorum. 

son zamanlarda onu böyle bitik görmek beni çok üzüyordu. karşı konulamaz bir gücü vardı ve bunu kendi içerisinde nasıl tuttuğunun her anına şahit oluyordum. gücüyle herkesi yenerdi ve bir sabah gücüne yenilirdi. 

23.47

Porselen kalbim, kendine de kırılır.

Hava bulutlu, deniz çok hoyrat. Tüyleri diken diken, midesinde garip bir ağrı. Kalbinde her zamanki sızı. Gözlerinde sinsi bir bakış var. Sarı saçları, çekik yeşil gözleri ve küçük kemerli burnuyla kibirle gülümsüyor dünyaya. Gücünü gösteriyor. Ahlakı gayrı tutuyor. Ona ne derler bilir misin Nelly? Ona Şeytanın evlatlığı diyorlar. Tanrının yok saydığı. Şeytanın öz çocuğu. 

00.16

Bazen içimden susmak geliyor. Bu hayatın insanlarına karşı konuşmak istemiyorum. İçlerini okuyor ve ürküyorum onlardan. Onlar mı normal ben mi bilmiyorum. Pek bilmek de istemiyorum. Sadece onlardan olmadığımı biliyorum. Düzene ayak uyduramıyorum. Dört kolonumdan birisi kırıldı. Ahlak kaldı geriye. O da yıkılırsa altta kalanın kim olacağını bilmiyorum. Ellerimle inşâ ettiğim bu bina neyin enkazı olur bilmiyorum. 

Yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız.

Suzan aradı bugün, evlenmiş. Ne ara büyüdük Pervin abla. Sardım bu aralar yine bir şarkıya, Ahmet Kayadan. Bilmiyorum çok hoşuma gidiyor. Bir gün bir kahvehanede, odun sobasının yanındaki o masada menengiç içseydim kesinlikle arkada çalmasını isterdim. Ellerimi ısıtırdı, kokusu huzur verirdi menengiç'in. 

Uzun zamandır bu koridorlarda yürümüyordum Nelly. Ve hiçbir şey değişmemiş inanır mısın? Hâtrımdaki korkunç yerle birebir örtüşüyor. Ruhum örüşüyor. Yeni hastalar getirmişler buraya. Yüksek seslerden anlayabiliyorum. Yaşayan ruhlar var burada. Burası canlı bedenler mezarlığı oysa ki. Bu turuncu floresanlar çok gözümü alıyor Nelly. Migrenim artıyor, kanım çekiliyor. Morluklarım bile turuncu gözüküyor. Ampullerden yükselen cızırtıları duyabiliyorum.