natavansadiqova

Az önce “Özgürlüğe Veda” adlı bölümü yayınladım ❤️Umarım okurken her satırında benim hissettiklerimi siz de hissedebilirsiniz.
          	
          	Şu an yazmakta olduğum bölümü tamamlayabilirsem, yarın da yeni bölüm sizlerle olacak. Biraz sizin desteğinize, biraz da ilhama ihtiyacım var ❤️
          	
          	Şimdiden hepinize keyifli okumalar diliyorum ❤️

natavansadiqova

Az önce “Özgürlüğe Veda” adlı bölümü yayınladım ❤️Umarım okurken her satırında benim hissettiklerimi siz de hissedebilirsiniz.
          
          Şu an yazmakta olduğum bölümü tamamlayabilirsem, yarın da yeni bölüm sizlerle olacak. Biraz sizin desteğinize, biraz da ilhama ihtiyacım var ❤️
          
          Şimdiden hepinize keyifli okumalar diliyorum ❤️

natavansadiqova

Herkesi WhatsApp grubuma davet ediyorum! 
          Katılmak isteyenler sdqv_n instagram hesabından ulaşabilir

natavansadiqova

Benim olduğum bir grup kurmayı düşünüyorum
Reply

-sarhosolsak

@natavansadiqova  Instagram grubu olsaydı keşke 
Reply

natavansadiqova

❤️Zulmün Çiçeği Hakkında
          
          Merhaba canlarım ❤️
          Zulmün Çiçeği’ni geçen yıl yazmıştım, ama artık o haliyle içime sinmediği için baştan yazmaya karar verdim. Düzeltmek değil, tamamen yeniden inşa etmek istedim. Çünkü bu hikâye, daha fazlasını hak ediyor.
          
          Daha önce okuyanlar için şunu söylemek istiyorum: Hikâye aynı kalmayacak. Evet, bazı sahneler tanıdık olabilir ama çoğu değişecek. Karakterler daha derin, olaylar daha güçlü olacak.
          
          Bu süreç biraz zaman alacak. Bölümler kısa olmayacak, her biri yaklaşık 7.000 kelime civarında olacak. O yüzden bazen yeni bölüm gelmesi 2–3 haftayı bulabilir. Ama inanın, beklediğinize değecek.
          
          Desteğiniz, sabrınız ve sevginiz için şimdiden çok teşekkür ederim.Bu hikâyeyi birlikte yazıyoruz. ✨❤️
          

FatmaDalgar1

@ natavansadiqova   heyecanla bekliyorum  yeni halini çook merak ediyorumm
Reply

natavansadiqova

Finalden önceki bölümü paylaştım. Yazarken ellerim titredi, içimden bir şey eksildi sanki. Dört yıl önce kalemle tanışan bir çocuğun hikâyesiydi bu. Büyüdük, değiştik, olgunlaştık… ama bazı karakterler var ki, insanın içinden hiç çıkmıyor. Açelya ve Deniz’e veda etmek kolay değil. İçimde ağır bir sessizlik var, ama biliyorum ki bu hikâye tamamlandı. Yarım kalmadı. Son bir bölüm kaldı. Ve o bölümle birlikte sadece bir hikâyeye değil, yıllardır taşıdığım bir duyguya da veda edeceğim. Hep yanımda olduğunuz için teşekkür ederim. Final yakında. Hazır olun!