nazltdemir

Merhaba herkese. ❤️
          	
          	Sanırım sizin için uzun, benim içinse nasıl geçtiğini bile anlamadığım iki ay boyunca hiç bölüm paylaşmadım. Açıkçası bunun farkına bile varamadım… İnsan bazen kendinde olmayınca zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyor. Günler geçiyor, haftalar geçiyor ve bir bakıyorsunuz aylar olmuş.
          	Şu an size bir bölüm yazmaya çalışıyorum ama aslında kendime yazmam gerektiğini fark ettim.
          	
          	Ben kitaplarımı sadece okunsun, çok kişi görsün ya da popüler olsun diye yazmıyorum. Ben yazarken hissediyorum. İçimde birikenleri yazıya dökerken kendimi buluyorum. O yüzden şu an yazmaya çalışsam da olmuyor. Zorlayınca da ortaya benim istediğim şey çıkmıyor. Sanırım biraz durmam, nefes almam ve kendimi toparlamam gerekiyor.
          	Bu yüzden sizden gerçekten özür dileyerek bir süre kendime, hayatıma ve işlerime odaklanmak istiyorum. Ne zaman geri dönerim bilmiyorum. Size “şu tarihte geleceğim” de diyemiyorum çünkü ben de bilmiyorum.
          	Ama bir şeyi biliyorum: Geleceğim.
          	Bu hikâyeleri yarım bırakmak istemiyorum. Sadece şu an biraz bölüm biriktirmeye, kafamı toparlamaya ve yeniden yazma isteğini içimde hissetmeye ihtiyacım var.
          	Bu süreçte belki bilgisayar başında değil, kâğıtlara yazacağım. Bölüm bölüm, parça parça… Aklıma geldikçe not alacağım. Sonra geri döndüğümde elimde bir sürü şey olacak ve çok daha güzel bir yerden başlayacağız.
          	Beni beklemek zorunda değilsiniz, bunu da söylemek istiyorum. Ama geri döndüğümde hâlâ burada olan herkese gerçekten çok teşekkür edeceğim.
          	
          	Sizden istediğim tek şey biraz anlayış. ❤️
          	Ben sadece biraz kendime gelmek istiyorum.
          	
          	Sosyal medyada da elimden geldiğince aktif olmaya çalışacağım. Tamamen ortadan kaybolmayacağım, merak etmeyin. :)
          	
          	Şimdilik kendime biraz zaman vereceğim. Bunun bir veda olmadığını bilin. Sadece kısa bir mola. Geri geleceğim. Hem de daha iyi bir şekilde.
          	
          	Beni anlayan, destekleyen ve burada olduğumu hatırlatan herkese çok teşekkür ederim.
          	İyi geceler. Kendinize çok iyi bakın.
          	Yakında görüşmek üzere. ❤️

nazltdemir

Merhaba herkese. ❤️
          
          Sanırım sizin için uzun, benim içinse nasıl geçtiğini bile anlamadığım iki ay boyunca hiç bölüm paylaşmadım. Açıkçası bunun farkına bile varamadım… İnsan bazen kendinde olmayınca zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyor. Günler geçiyor, haftalar geçiyor ve bir bakıyorsunuz aylar olmuş.
          Şu an size bir bölüm yazmaya çalışıyorum ama aslında kendime yazmam gerektiğini fark ettim.
          
          Ben kitaplarımı sadece okunsun, çok kişi görsün ya da popüler olsun diye yazmıyorum. Ben yazarken hissediyorum. İçimde birikenleri yazıya dökerken kendimi buluyorum. O yüzden şu an yazmaya çalışsam da olmuyor. Zorlayınca da ortaya benim istediğim şey çıkmıyor. Sanırım biraz durmam, nefes almam ve kendimi toparlamam gerekiyor.
          Bu yüzden sizden gerçekten özür dileyerek bir süre kendime, hayatıma ve işlerime odaklanmak istiyorum. Ne zaman geri dönerim bilmiyorum. Size “şu tarihte geleceğim” de diyemiyorum çünkü ben de bilmiyorum.
          Ama bir şeyi biliyorum: Geleceğim.
          Bu hikâyeleri yarım bırakmak istemiyorum. Sadece şu an biraz bölüm biriktirmeye, kafamı toparlamaya ve yeniden yazma isteğini içimde hissetmeye ihtiyacım var.
          Bu süreçte belki bilgisayar başında değil, kâğıtlara yazacağım. Bölüm bölüm, parça parça… Aklıma geldikçe not alacağım. Sonra geri döndüğümde elimde bir sürü şey olacak ve çok daha güzel bir yerden başlayacağız.
          Beni beklemek zorunda değilsiniz, bunu da söylemek istiyorum. Ama geri döndüğümde hâlâ burada olan herkese gerçekten çok teşekkür edeceğim.
          
          Sizden istediğim tek şey biraz anlayış. ❤️
          Ben sadece biraz kendime gelmek istiyorum.
          
          Sosyal medyada da elimden geldiğince aktif olmaya çalışacağım. Tamamen ortadan kaybolmayacağım, merak etmeyin. :)
          
          Şimdilik kendime biraz zaman vereceğim. Bunun bir veda olmadığını bilin. Sadece kısa bir mola. Geri geleceğim. Hem de daha iyi bir şekilde.
          
          Beni anlayan, destekleyen ve burada olduğumu hatırlatan herkese çok teşekkür ederim.
          İyi geceler. Kendinize çok iyi bakın.
          Yakında görüşmek üzere. ❤️

nazltdemir

Merhaba çiçeklerim, sizlere küçük bir açıklama yapmak istiyorum. 
          Çoğu kişi, “VİSAL” dışında başka bir kurgumun da kötü sonla bitip bitmeyeceğini sormuş. Size net bir cevap veremem ama şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim: Benim gözüm artık mutsuz sonlara kapatıldı.
          “VİSAL” kurgusuna başladığım dönemde ve sonrasında, mutsuz sonlar bana kader gibi gelirdi; sevdanın kaçınılmaz sonu gibi… Bu yüzden olması gerektiğine inandığım yerde, olması gerektiği şekilde bitirdim.
          Ama şimdi sonlara başka bir yerden bakıyorum. Şimdi gördüğüm şey şu: Her ne olursa olsun, gerçekten seven ve sevdalı olan herkes; tüm engellere, tüm kırgınlıklara rağmen kaderine o mutlu sonu yazabilir.
          
          Şimdilik yeni bölümde görüşmek üzere… Sizleri çok seviyorum ❤️

nazltdemir

Bir kaç haftadır yoktum. Sınav-staj ve iş derken yoğundum. Elimden geldiğince yazmaya çalışıyorum, devam etmeye çalışıyorum :) yazmak bir zorunluluk değil benim için, hislerim olduğu sürece yazacağım. Anlayışınız için teşekkür ederim, en kısa sürede görüşmek dileğiyle ❤️

nazltdemir

Ben hep “En sevdiğin renk ne?” sorusuna “Gökkuşağı.” diyecek o kızım. Çünkü benim en sevdiğim renk hiçbir zaman tek bir renk olmadı. Sevdiğim renkler gün gün, hafta hafta, ay ay değişiyor… Ama değişmeyen tek şey cıvıl cıvıl oluşumuz :))))

nazltdemir

Bir kara gözlüye vurgunum Ankaraaaaa

nazltdemir

@Nejlaekercan Balım ben Ankaralı birini hiç kitabımda yazmadım, karıştırdın galiba :)
Reply

Nejlaekercan

@ nazltdemir  Issız Ankaranın Sonunu merak ediyorum tatlım lütfennnn buraya atarmısın lütfennnn çok severek okuyordum 
Reply