neredeyseyok

Kendi hayatıma geç kalıyorum...

İnsanları anlamıyorum, defalarca düzeltmeleri için şans verdiğimde değil de köprüleri yaktığımda çabalamaya karar veriyorlar.

Bazı pişmanlıkların anlamı olmaz...

Verdiğin değerin zerresine bile layık görülmeyince öfkelenmek bile gelmiyor insanın içinden...

Ev dediğin yerde kaçak gibi yaşadın. gidecek başka bir kapın yok. Bir odaya bin acı sığdırdın da bir kendini sığdıramadın.

Kendimi başkalarının yerine koymaktan sıra bana ne zaman gelir diye bekler oldum...

Sümüklü böcek yalnızlığı...

Ben yanarken izlediniz, siz yanarken dönüp bakmayacağım.

Mutluluğunuzu layık görmediklerinizi, hüznünüze boğmayın.

Bir hiçim ama çok yer kaplıyorum...