@neysekii_3
Gitmek çözüm değil, beraber atlatırız
@neysekii_3 sen kendini nasıl iyi hissedersen öyle yap. Ama her şeyden de kopma. Özletme kendini
@Mutlulukgetirencico bir süre çoğu şeyden uzak kalmam gerekiyor gibi hissediyorum. Sanki doğru yolun bu olduğunu duyuyor gibiyim(içimden bi ses öyle diyoor) birde böylesini deneyeceğim...
Güzidemmm
@neysekii_3 yaa❤️ Sen de mutluluğun en iyisini hakedenlerdensin. Hayatın hep güzelliklerle dolu olsun güzidem. Hep iyi ol, sağlığına dikkat et.
@Mutlulukgetirencico cico gerçekten nasıl her defasında mutluluk getiriyorsun vallahi anlamıyorum ama iyi ki sen ya (sen de hayatta hep mutlu ol, bunu hakeden kişilerdensin)✨❤️
Derya gel şuraya kız
Deryaaa
Derya, şunu da söyleyeyim, gitmek bir çare değil. Aksine, kendini yalnızlığa hapsedersin. Tamamaen gitme, gel arada sırada bir şeyler yap, yapalım.
Öncelikle... İsmini şimdi öğrendim. Derya.
Burda herhangi motivasyon konuşmasının anında işe yaramaycağını çok iyi biliyorum. O yüzden bu satırları kader arkadaşı olarak yazıyorum.
Yazdıklarını okurken çok tanıdık geldi biliyor musun. Çok yakından tanıdığım birini baştan okuyormuş gibi hissettim. O kişi de zamanında böyle yollardan geçmişti, geçmiştim desem daha iyi olur.
Ben sende kendimi buldum derya, bir kaç yıl önceki çiçeki buldum. İnan ki seni çok iyi anlayacak birileri varsa onlardan biri de benim. Şimdi herkes çalışkan çiçeki tanıyor ama sana 4 sene önceki halimi anlatayım mı? Şimdi burda değilsin ama anlatayım.
Liseye geçtikten sonra çöküşün en dibini yaşadım, ne eski bene ulaşıyordum ne de değişebiliyordum. Hiçbir şey gelmiyordu elimden biliyor musun, hiçbir şey. Koca bir hiç ve ben vardık sadece.
Okudum, okudum ve o hastane kısmına gelince bi an anılar canlandı. 3 senemin büyük bir kısmını hastanede geçirdim ve hâlâ da öyle. Bende senin gibiydim biliyor musun. İçimdekileri dökemiyordum, ne kadar anlatsam yetmiyordu hiçbir şey içimdeki zehri akıtmaya. Ne sözler yetiyordu, ne cümleler, ne paragraflar. Derslerimin çoğundan tam olarak sıfırdım. "Çiçek mi? O okula gelmiyor. İzinli." Kaç kez söylediler bunu hiç bilmiyorum. Bir sene kocaman bir sene okulun kapısından bile içeri girmedim ve eminim bunu en iyi sen bilirsin.
@neysekii_3 Zorbalıklar insanların eksiklik duygusunun yerini doldurmak, kendilerini tatmin etmek için kullandığı basit bahanelerden biri aslında. Ben kulak asmamayı öğrendim, sen de öğren. Açık söylemek gerekirse seni senden başkası kurtarmaz. O yüzden hayatında kimseye bel bağlama, gereğinden fazla güvenme. Her yeri aydınlatan güneşe de çok bakınca insan kör olur. Bende seninle gurur duyuyorum güzidem. Her şeye rağmen toparlanmaya çalışman çok güzel. Senin de yerin benim için ayrı. Bir gün başarmanı göreceğime o kadar eminim ki. Senin de hayatın güzelliklerle dolu olsun, Derya'm. Ve bende teşekkür ederim, her şey için.
@Mutlulukgetirencico İsmimi hiç sevmezdim. Telaffuzunu hep garip bulmuşumdur Eskiden içine kapanık biriydim, insanların beni zorlamasına veya bir konuda bana karşı diretmelerinden çekinirdim belkide. O zamanlar da kibar insanlar en azından empati duygusu yüksek olanlar benim için her zaman yerleri ayrı olmuştur. Sen de emin ol ki onlardan birisin. Nerdeyse hiç tanımamama rağmen yaşadığın her şeyin üstesinden gelip başarmış olman öylesine güzelkii, çok gurur duydum seninle. Çok güzel bir hayat geçirirsin dilerim ki, emin ol çokda güçlü birisin. Yazdıkların biraz ağlattı ama çok iyi geldiii, birilerinden motivasyon almama aslında gerek yok biliyorum, çünkü bu yolun başında zaten yalnızdım. Sadece en başında başarmaya olan inancım eksilmiş, şimdi farkediyorum. Yine de bir şeyler bugün farklı hissettiriyor. Sana da sonsuz kere teşekkür ederim...
Çalıştım o saatten sonra. Ders çalışmaya değil ama, yaşamaya. Önce yaşamaya çalış, Derya. Yaşarsan geriye kalan her şey hallolur.
Yaparsın.
Yaparım de kendine. Yapar mısın, Derya?
Dön bak geçmişe. Kimdi o görüyor musun? Sendin Derya. Bir zamanlar sendin o. Bir zamanlar yaptıysan şimdi neden yapamayasın ki??
Ona varmak için nelerden geçerim de. Ona varmak için nelerden geçersin, Derya?
Çok yorulacaksın, bıkacaksın, vazgeçeceksin. Ama yeniden başlamayı borç bileceksin. Çünkü senin geçmişteki sene borcun var. Ona hakettiğini ver olur mu derya?
Belki bu yazdıklarım biraz boş olabilir, belki hiç yararı olmayabilir ama şunu bilmeni isterim.
İnan benim koca koca motivasyon cümlelerim yok. Motivasyon senin için sadece örtü, yara bandı olur. Yara orda durur, yara bandı üstünü kapatır sadece. Göremezsin ama orda olduğunu bilirsin. İşte bu yüzden kenini iyileştir, Derya. Sana bir tek sen deva olursun. Kendine deva ol, Derya.
Eğer hiç kimse sana inanmazsa, yorulursan, bıkarsan, üzerine gelinirse, içini dökmek istersen ben daima burdayım. Gel anlat bana, inan gram rahatsızlık vermezsin, içinde tuttma. Çiçek ablan hep burda.
İnsan kendini anlayan biri olunca kendini iyi hisseder. Eğer bir nebze iyi geldiyse ne mutlu bana.
Hep arkandayım, Derya. Devam et.
Ve son olarak... İsmin çok güzel.
Bitmiş,tükenmiş,yıkılmış
Biraz içimi dökücem, sonra da belkide aylarca uğramamak üzerine buradan gıdıcem.
Beni beş altı aydır tanıyan varsa hakkımda muhtemelen depresif, sürekli tek bir dertten şikayet eden biri olarak düşünüyordur. Bende öyle düşünüyorum. Nefret edilesi biriyim. Ailevi problemleri had safhada olan çekilmez, hiçbir vasfı olmayan biri. Yaşama olan bağlılığım bir ip kadar ince. Kendimi liseye başlayana kadar sevmezdim, güzel değildim, çalışkandım evet ama lgs gibi bir sınavda iyi bir net yapabilecek biri değildim. Sonra liseye başladım, ilk sene öylesine büyülü bir haldeydi ki...o zmaanı çok özlüyorum. O zamanki derya'ya şuan bile hayranım. Her şeye yetişiyordu, tek odağı sahip olduğu iki hedefti. Manyak denebilecek cinsten hedeflerine bağlıydı. Sonra 10.sınıfta ilk çatırdamalar başladı, şimdi düşündüğümde içimi pişmanlığa boğan bir dönemdi. Her şeye rağmen, gerçekten mental olarak güçlü kalmışım o zaman. Şimdi ise lise üçü geride bıraktım. Nasıl mıydı? Herhangi orta bir öğrenci için mükemmel, benim için vasatın da vasatı. Bir insan hiç mi yaşamayı sevmez? Neden aklının bir köşesinde ölmek yedek plan olarak kalır?bu kadar mı değersiz benim hayatım, kendi gözümde? Bir kara delikte gibiyim, ordan çıkamıyorum. Bir sene ya, bir sene boyunca hiç mi kurtulamaz insan ordan. Koca bir sene!! Yine ve yine ağlıyorum bunları yazarken. Beni kendime getirecek bir insan olsa keşke diyorum, mecazen değil gerçekten beni kendime getirecek bir tokat lazım.
Çünkü benim kendime yaptıklarım bir işe yaramıyor. Aylarca insanların gözünün içine baktım kimse gerçekten demedi, diyenlere ise istedikleri cevabım verdim. Nasıl mıyım?iyiyim. Hayır bok gibiyim. Ergenlik denip geçebilecek duygular değil bence, zor zmaanlardan sonra hayata yeniden odaklanamıyorum, hastanede geçirdiğim süreçlerin bende kalan izleri yapışmış boğazıma nefes aldırmıyor, uyutmuyor, zihnimi kullanmama izin vermiyor. Bunlar bir bahane mi? Belkide.
Bir tanıdığımın sağladığı koçun söylediklerini yapmaya çalışıyorum içime sinmeyen şeyler var. Ben verim almıyorum ki?ben görev yapıyorum gibi bir algı oluştu zihnimde. Bi anda patlamamın nedeni de bu konuda oluşan bir sorun aslında. Bazen kendime gülesim geliyor, ne acınası bir vaziyet. Her neyse, onun dediklerini çeşitli sorunlar dolayısıyla yüksek oranda yapamadım. Hiçbir şey içine sinmiyor, ne yapacağıma dair kafam o kadar karıştı ki. Günü mü yapmalı, geridekileri mi aksatmamalı? Yoksa kendi bildiğimi mi yapmalıyım. Yarım saat boyunca destan gibi yazı yazınca tüm sorunlarımın saçmalığı yüzüme bir kez daha vurdu. İçten içe diyorum yine de bence saçma değil. Geç kalmış değilim, son şansım var onu biliyorum. İleride yapamazsam çektiğim vicdan azabından ölüp giderim bunu da biliyorum. Tekrar söylüyorum birilerine saçma gelebilir ama hayattaki tek konu kaynağı bu olan birine göre fazla çaresizim.Liseye kayıt olurken müdür yardımcısının sözleri çok etkilemişti beni, belkide bir şeylere karşı inandırmıştı. Yine öyle olur belki bilmiyorum. Bu his geçer mi sizce? Tek bir kişi bile geçer derse ve ben kendimi buna inandırabilirsem sanki çözülecek gibi geliyor, ya da bilmiyorum. Arada nadir de olsa uğrarım buralara, ama şuan gitmem gerek gibi hissediyorum. Uyurken bile vicdan azabı çekerken ağlayarak yazdığım şu 38 dklık yazı biraz sinir bozucu... Umarım buraya uğrayışımda
kendime olan güvenim yerine gelir. Tekrardan yaşama bağlanmamın tek çözüm yolu bu çünkü. Çokça saçmaladım, ama hiçbir cümle öylesine yazılmış değil. Sadece içimi dökmeye çalıştım...biraz iyi geldi cjdfncdjf okuyan varsa hoşçakalın diyorum...
Psikolojik destek al derya" İnanın öyle bir hayatım yok. Öylesine çok isterdim ki imkanların olduğu bir topluma doğmayı... Ama yok. Kabullendim artık. Adımlar atmalı artık, yaşama dönmeli. Neden kendimi artık bir şey yapamayacağıma inandırdım? Beynimde bir kilit var sanki, ve oranın anahtarını kaybettim. Sanki yandı bitti ve kül oldu. Halime acıyorum, kendime acıyorum. Acıyorsan ne zırlayıp duruyorsun yapamn gerekeni yap derseniz haklısınız, vallahi billahi o kadar haklısınız ki. Ama olmuyor, yemin ederim ki bu kadar kolay bir şey değil. Normal bir insan psikolojik çöküşte olmadığı sürece bunu daha rahat yapabilir. Demiştim ya hani, normal bir insan olmak istiyorum. Hayatımı geri kazanmam gerek. Yoksa bir hayatım olmayacak. Bu gerçek anlamda bu sefer, bir hayatım olmayacak.
Kendimi acındırmak değil niyetim, eğer burda biri bile böyle düşünürse ve tepki verirse daha ne kadar kötü hissederim bilmiyorum. Köy yaşamının zorlukları bazen insanın yüzüne acı bir tokat gibi çarpıyor. Eğer masanız varsa ve onu herhangi bir nedenden ötürü sevmiyorsanız, sevin lütfen. Gerçekten sevin, eminim ki güzel bir şeydir çünkü. Nefret ediyorum odaklanamamaktan, nefret ediyorum kendime güvenememekten. Nefret ediyorum iyi biri olamamaktan, nefret ediyorum insanların beklentilerini karşılayamamaktan. Ve pişmanlık duyuyorum kendime karşı. İnsan bu yükle yaşayamıyor. Objektif birinin yorumuna ihtiyacım var. İnsan içinde tuttukça daha da kötü oluyormuş, normalde buna inanmazdım ama yaşadıkça anlıyor insan. Kafam çok karışık çok fazla ihtimal düşünüyorum, aynı anda on farklı şey düşününce hiçbirine odaklanılmıyor ve sonuç; hiçbiri çözülmemiş bir sürü sorun.
Wattpad'de dolandırıcı var, dikkatli ol.
@Mutlulukgetirencico dolandırılmaya çok müsait biri olarak bu uyarıyı dikkate alıcamm cjfnfxn
Normal bir insan olmaya karar verdim