Cockeye Song, otuz bölümden fazla okudum. Jungkookla bağdaş kurmuş her bir paragrafta kendimi okuyorum. Hayatında hiçbir şeyin yoluna gitmeyişini, tüm acıların kendisinde toplandığını, acıma duygusunu hissettiren bakışlara sahip insanlarla yaşadığı, ne isterse tam tersinin eline verildiğini sessizce uzaktan izledi. Aslında her şey basitti yazar Jungkook'u yazdı bense kendimi okudum. Her bir paragrafta ağlama duygusuyla okudum; yutkunmaktan zorlandığım vakitler oldu. Jungkook artık acısını bir yere sığdıramaz oldu tıpkı benim. Benim bir bütünümdü Jungkook, okudukça kendimi o cümlelerde bulmak... Tahmin bile edemeyeceğim acizlikle sonuçlandı