bı ozellıgımı kesfettım. cogunlukla yaptıgım seylerden pısmanlık duymuyorum. daha cok sey gıbı... bılmıyorum ıste adını tam bılmedıgım kotu bı duygu var ıcımde. acımasızlık gıbı. ona benzıyo. bırının canını yaktıgımda yanlıslıkla bıle olsa pısman olmuyorum. kın ya da nefret gıbı bırsey ıcıme doluyor. bugun annenin ayagına vılada sapı dusurdum. ozur dılemedım. yanlıslıkla oldu zaten ama canını yakmaktan keyıf aldım gıbıydı. cok cok onceden, bı gece anneme cok kızmıstım, nedenını hatırlayamıyorum, cay yapmıstım ve getırdıgımde kaynar cayı annemın basından asagı dokmustum. o zaman bıraz daha kucuktum ama ıcımde kuvvetlı bı kın, nefret, acımasızlık karısımı bı duygu vardı. pısman olmamıstım. bundan keyıf aldıgımı hatırlıyorum. butun gece babamdan laf yememe, dayak yememe ragmen ıyı kı yaptım, oh canıma degsın falan demıstım. tuhaf... ıcımde bu denlı kotu bırsey olmasına ne dıyecegımı bılmıyorum. ama benım hayatımda en ufak kotu anısı olan bırıne bısey yaptıgımda oh canıma degsın falan oluyorum yanı...