noneedtobenamed
"ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တတ်တဲ့ အစ်ကို့ကို ကျွန်တော့်တစ်ဘဝလုံး ဂရုစိုက်ပြီးနေသွားချင်တာဆိုတာလေ" တဲ့ spectrum ထဲက Jimin ရဲ့အတွေးတစ်ခု။ အချိန်တွေရှေ့ဆက်စီးသွားတာနဲ့အတူ ကျွန်မလည်း အတူလိုက်ပြောင်းလဲမိတာပဲ။ ဘာကိုမှလည်းမဖတ်ဖြစ်တော့ဘူး။ အသစ်တွေဆိုတာလည်းကျွန်မအတွက်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမနေတော့ဘူး။ ဒီရက်ပိုင်းတော့စိတ်ကူးပေါက်မိရာတွေကိုပြန်ဖတ်နေရင်းနဲ့ spectrum စီကိုပဲ ရောက်ဖြစ်သွားပြန်တယ်။ ကျွန်မရဲ့ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်စွဲလမ်းမှုတွေထဲမှာ သူတို့ရဲ့ဇာတ်လမ်း လည်းအပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။ သိပ်သဘောကျရတယ်။ အရင်လို မပြောင်းလဲဘဲ ကျန်နေခဲ့တဲ့အထဲမှာ spectrum နဲ့ပက်သက်တဲ့ခံစားချက်တွေလည်းပါတယ်။ yellow poem လည်းပါတယ်။ ပြန်ဖတ်ရတော့လည်း ဟိုးအရင်ဆယ်ကျော်သက်တုန်းကခံစားချက်လိုမျိုးပါပဲ ။ နုပျိုဆဲ။ လတ်ဆတ်ဆဲ။ အေးချမ်းဆဲ။ လေပြည်လေးတွေဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသလို။ နေခြည်နုနုလေးတွေဖြာကျနေသလို။ တိမ်စိုင်ဖြူလွလွလေးတွေကိုငေးနေရသလို။ Tulip ပုံဖော်ပေးခဲ့တဲ့ spectrum ဟာ ကျွန်မရင်ထဲမှာ အရင်လိုနုပျိုနေဆဲခံစားချက်တွေပေးနေတုန်းပါပဲ။
