@noraaaysss
nereye gidiyor böyle? yalnızlaşmış, yalnızlaştırılmış hissediyorum. halbuki tek derdim anlaşılmak, ezilmemek, desteklenmek, yalnız hissetmemekti. kelimelerle sözlerle dövüldüğümü hissetmemek istiyordum sadece. kelimelerin sözlerin canımı yakmasını istemiyordum. çok mu zordum? çok mu anlaşılmazdı? konuştuğum dil, haykırdığım dil mi başkaydı? neydi sorun? neydi anlaşılmayan?
yazı yazmak isteyip yazmaktan korkan biriyim ben yazacaklarımla yüzleşmek, yazdıklarımdan gerçeklerle alakalı bir yüze vuruş görmek beni korkutuyor.
Merba
save me
dur artık ciddiyim.
duymak istediğimden emin değilim. duyacaklarım beni ne türlü etkileyecek az çok tahmin edebiliyorum ve ben buna hazır değilim. duyup devamını yaşamak istemiyorum. aynı noktaya sürüklemene izin veremem. iyi değilim. daha da kötü olmak istemiyorum. bu yüzden kulaklarımı kapatacağım, gözlerimi yumacağım, bilmeyeceğim. buna izin vermeyeceğim. ⁰⁰²¹¹¹²³⁰⁰
Kandırıyorsunuz beni. Böyle hissediyorum. Sadece kendinizi memnun edecek tavırlar, kişilik istiyorsunuz. Gayeniz benim ne olacağım değil. Değil mi? Yanlışsa yanlış diyin. Tabii böyle diyince direkt yanlış dersiniz. Kabul etmek istemezsin, doğru.
Her sorun çıktığı vakitte beni görmezden gelip, benim yerime birilerini koymayı ne zaman bırakırsın?
Bu beni sinirlendirmiyor, bilgine. Sadece canımı yakıyor. Senin yüzünden canımın yanması ise ayrı bir can acısı...
Daha ne kadar kaçacaksın? Ne kadar daha inkar edeceksin? Daha ne kadar kabul etmemek için direneceksin? Ne kadar daha kendini kandıracaksın? Sıkılmadın mı? Yetmedi mi? Bıkmadın mı? Yorumladın mı? Böyle devam etmek yormuyor mu? Adımına dikkat etmen gerek artık. Belki bu son adımın olabilir, geri dönemeyebilirsin.
"still with you..."