hiç yazamadım maalesef, eylül’ün cesaret ettiği şeyin ne kadar büyük olduğunu anladım bu süreçte ama. alışık olduğun şehri terk etme korkusu bile beni benden alıyor şu an.
insanlar hayattaki kararların hep ölüm/yaşam gibi önemli şeylerden oluştuğunu sanıyorlar kitaplar yüzünden belki ama, gitmek de çok önemli bir kararmış.
tebrik ederim eylül, gidebildiğin için.
gittiğin yerde mutlu olacak mısın bilmiyorum (şaka şaka, biliyorum)
umarım beni yazan da gittiğim yerde-ya da daha da önemlisi, gidebileceğim mi? yerde- mutlu olacağımı yazmıştır.
sevgiler, nady