ntuHnin_36

သိနေတဲ့အရာကို
          အခင်အမင်ပျက်မှာစိုးလို့
          မသိချင်ယောင်ဆောင်ပေးရတာလည်း
          မေတ္တာပဲ နာကျင်သွားမှာစိုးလို့
          စကားလုံးတွေကိုမပြောပဲ
          မြိုသိပ်လိုက်ရတာလည်း မေတ္တာပဲ
          ဖိနပ်လေးကြိုးချည်ပေးချင်တာလည်း မေတ္တာပဲ
          ပန်းပင်လေးရေလောင်းပေးချင်တာလည်း မေတ္တာပဲ
          သေးသေးလေးကအစ
          ကူညီပေးချင်တာလည်း မေတ္တာပဲ
          တစ်ခါတစ်လေ ဘာမှမပြောတော့ပဲ
          တိတ်ဆိတ်လိုက်တာဟာလည်း မေတ္တာပဲ
          သိတယ် မြင်တယ် ကြားတယ် ထိခိုက်နာကျင်
          အောင်နည်းမျိုးစုံနဲ့ပြန်ချေပလို့ရတယ် ။
          ဒါပေမဲ့ မလုပ်နိုင်ဘူး ဆိုရင်
          ဒါဟာလည်း မေတ္တာပဲ ..
          အ တယ် ၊ နုံ တယ် ၊ မသိဘူး မထင်နဲ့ … #crd

"ကျွန်မဘဝရဲ့ လွယ်ကူခြင်းများဟာ အမေ့ကြောင့်ပါ"
          လောကကြီးထဲမှာ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှင်သန်ရတာ တစ်ခါတလေ အရမ်းပင်ပန်းဖို့ကောင်းပြီး ခက်ခဲလွန်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ခက်ခဲပင်ပန်းမှုတွေကြားထဲကမှ ကျွန်မရဲ့ နေ့ရက်တိုင်းဟာ အဆင်ပြေပြေနဲ့ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့တာ၊ ဘဝက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ လွယ်ကူနေခဲ့တာဟာ "အမေ" ဆိုတဲ့ အရိပ်တစ်ခုအောက်မှာ ခိုလှုံခွင့်ရနေလို့ပါ။
          ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ကို အကောင်းမမြင်တဲ့အချိန်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးနေတဲ့အချိန်မျိုးမှာတောင် အမေကတော့ ကျွန်မရဲ့ အနားမှာ အမြဲရှိနေပေးတတ်သူပါ။ ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ တစ်လောကလုံးနဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ဘက်ကနေ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့တာ အမေ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိပါတယ်။ ကျွန်မ မှားခဲ့ရင်တောင် အမေက အပြစ်မတင်ဘဲ "နောက်တစ်ခါ ပြန်ကြိုးစားကြည့်တာပေါ့" ဆိုတဲ့ နွေးထွေးတဲ့ စကားလုံးလေးတွေနဲ့ လမ်းပြပေးခဲ့တယ်။ အမေ့ရဲ့ နားလည်ပေးမှုတွေ၊ အဆုံးမရှိတဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုတွေကပဲ ကျွန်မကို ရှေ့ဆက်ဖို့ ခွန်အားတွေ ဖြစ်စေခဲ့တာပါ။
          ကျွန်မရဲ့ အောင်မြင်မှုတိုင်းမှာတင်မကဘဲ ကျရှုံးမှုတိုင်းမှာလည်း အမေက ဒိုင်းတစ်ခုလို ကာကွယ်ပေးထားတတ်တယ်။ တစ်ခါတလေ စိတ်ဓာတ်ကျလို့ မျက်ရည်ကျနေတဲ့အခါ အမေ့ရဲ့ လက်တစ်စုံက ပုခုံးကို လာပုတ်ပေးတာနဲ့တင် စိတ်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားသလို ခံစားရတယ်။ အမေသာ ဘေးနားမှာ ရှိနေရင် ဘယ်လို အခက်အခဲမျိုးပဲလာလာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်ဆိုတာကျွန်မယုံကြည်တယ်လေ။
          အမေက ကျွန်မအတွက်တော့ လုံခြုံရာအရပ် ပါပဲ။ ဘဝရဲ့ မုန်တိုင်းတွေကို အမေက အရှေ့ကနေ မားမားမတ်မတ် ရင်ဆိုင်ပေးခဲ့လို့သာ ကျွန်မကတော့ နွေးထွေးတဲ့ အိမ်ကလေးထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး အိပ်စက်ခွင့်ရခဲ့တာ။ ကျွန်မရဲ့ ဘဝကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပံ့ပိုးပေးပြီး၊ ကျွန်မ စိတ်ချမ်းသာဖို့အတွက် အမေက သူ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကိုတောင် အမြဲဦးစားပေး စတေးခဲ့တာကို အခုမှ ပြန်တွေးမိပြီး ပိုသိတတ်လာရပါတယ်။
          တကယ်တော့ ကျွန်မရဲ့ ဘဝက တခြားသူတွေထက် ပိုလွယ်ကူနေတယ်လို့ ခံစားရတာဟာ အမေက ကျွန်မအတွက် ခက်ခဲတဲ့အရာမှန်သမျှကို သူ့ပုခုံးပေါ်တင်ပြီး ထမ်းပိုးပေးထားလို့ဆိုတာ နားလည်ခဲ့ပါပြီ။ အမေ့ရဲ့ မေတ္တာရိပ်အောက်မှာ ရှိနေသရွေ့ ကျွန်မဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပျော်ဆုံးနဲ့ ကံအကောင်းဆုံး မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ်ရှိနေမှာအသေအချာပါပဲ။ #crd

ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးဆိုတာ ကိုယ်တိုင်လုပ်ယူရတာပါပဲတဲ့..ထွက်ပြေးဖို့ဆိုတာသည်လဲ စိတ်အေးချမ်းဖို့အတွက်သာဖြစ်တယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ အချိန်ရောက်လာသည့်အခါ ပြန်ကြိုးစားရမှာပေါ့... အဲဒါကြောင့် ပင်ပန်းတဲ့အခါတွေမှာ ကိုယ့်ကို ဂရုစိုက်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့တဲ့...

အမေကိုပဲ သနားမိတယ်။
          မိသားစုထဲမှာ
          မျက်ရည်အများဆုံးကျခဲ့သူက
          အမေပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်။
          စိတ်ပင်ပန်း၊ လူပင်ပန်း
          အများဆုံး ခံစားခဲ့ရတာလည်း
          အမေပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။
          အဖေမှာတော့
          အသောက်အစားနဲ့ ဖြေသာစရာတွေရှိခဲ့ပေမဲ့
          အမေမှာတော့
          အဲလို အားလပ်ခွင့်တစ်ခုတောင် မရှိခဲ့ဘူး။
          အလုပ်တွေ များများလုပ်ခဲ့ရသလို
          စိတ်ပင်ပန်းမှုတွေလည်း
          တော်တော်များခဲ့တယ်။
          ဒါပေမယ့်
          တစ်ခုခုဖြစ်တိုင်း
          အဆုံးမှာ စိတ်နာရဆုံး၊
          စိတ်ဆင်းရဲရဆုံးက
          အမေပဲ ဖြစ်နေတတ်တယ်။
          အမေ့နေရာကနေ ဝင်ကြည့်လိုက်ရင်
          အမေသာ သနားစရာနဲ့အားနာစရာ
          အကောင်းဆုံးတာ ပိုသေချာလာခဲ့တယ်။ #crd

စကားတွေမပြောဖြစ်တော့တဲ့အခါ တချို့လူတွေဟာ
          ဘဝထဲက ထွက်မသွားကြဘူး။
          စကားတွေထဲကပဲ
          တဖြည်းဖြည်း ပျောက်သွားကြတာ။
          အရင်က
          အချိန်မရွေး ပို့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စာတွေ…
          အကြောင်းမရှိလည်း ခေါ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဖုန်းတွေ…
          အခုတော့
          ရေးပြီးဖျက်လိုက်တဲ့ စာကြမ်းတွေပဲ ကျန်တော့တယ်။
          စကားတွေ မပြောဖြစ်တော့တာဟာ
          မခင်တော့လို့လည်းမဟုတ်ဘူး။
          လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီတိုက်ပွဲတွေရှိနေကြတာကို
          နားလည်လာလို့ပဲ။
          စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ ပြောရရင်
          အရွယ်ရောက်လာသူတွေကြုံတွေ့လာနိုင်တဲ့ ဆုံးရှုံးခြင်းတွေထဲမှာ
          ဆက်ဆံရေးတချို့လည်း ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာပါပဲ။
          တချို့ဆက်ဆံရေးတွေက
          အဆုံးသတ်တစ်ခု မရှိဘူး။
          နှုတ်ဆက်စကားတောင် မရှိဘူး။
          ဒီအတိုင်း…
          တိတ်တိတ်လေး ဝေးသွားကြတာ။
          တစ်နေ့
          လမ်းတစ်နေရာမှာ ပြန်ဆုံခဲ့ရင်
          အရင်လို စကားတွေ အများကြီးပြောနိုင်မလားတော့ မသိဘူး။
          ဒါပေမယ့်
          မျက်နှာချင်းဆိုင်မိတဲ့အခါ
          “ဒီလူ…
          အဆင်ပြေနေသေးတာပဲ”
          လို့ တွေးမိရုံနဲ့
          တိတ်တိတ်လေး ပြုံးမိနိုင်ရင်
          အဲဒါလည်း
          ဆက်ဆံရေးတစ်ခုရဲ့ လှပတဲ့အဆုံးသတ်ပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ #crd

ကိုယ်က စကားတွေ အများကြီး ပြောတတ်တဲ့သူမို့လို့၊
          ကိုယ် ငြိမ်သွားတဲ့အခါ... တချို့က စိတ်ဆိုးနေတာလားလို့ ထင်ကြတယ်၊
          တချို့ကျတော့လည်း ပင်ပန်းနေလို့ပဲနေမှာပါဆိုပြီး သတိမထားမိကြဘူး။
          တကယ်တော့...
          ကိုယ့်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို လူတိုင်း မြင်နိုင်ကြပေမယ့်၊
          ရုတ်တရက် ငြိမ်ကျသွားတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှု ကိုကျတော့
          ကိုယ့်ကို တကယ် ဂရုစိုက်တဲ့သူတွေပဲ သတိရပေးကြတာ။
          ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့...
          လူတစ်ယောက်က အကြောင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်မသွားတတ်ဘူးလေ။
          စိတ်ထဲမှာ စဉ်းစားစရာတွေ အရမ်းများနေလို့၊
          ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပျက်စရာတွေ ရှိနေလို့သာ
          ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ဒီတိုင်းလေးပဲ နေလိုက်တာ။
          အဲ့ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ...
          ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့ အဖြေတွေ လိုက်မမေးဘဲ၊
          ကိုယ့်ဘေးနားမှာ ခပ်အေးအေးလေး ရှိပေးပြီး
          ကိုယ့်ရဲ့ အခြေအနေကို နားလည်ပေးမယ့်သူမျိုးပဲ လိုချင်မိတာ။
          စကားလုံးတွေ အများကြီးနဲ့ ရှင်းပြနေရတဲ့ ဆက်ဆံရေးထက်၊@austin:ကိုယ်က စကားတွေ အများကြီး ပြောတတ်တဲ့သူမို့လို့၊
          ကိုယ် ငြိမ်သွားတဲ့အခါ... တချို့က စိတ်ဆိုးနေတာလားလို့ ထင်ကြတယ်၊
          တချို့ကျတော့လည်း ပင်ပန်းနေလို့ပဲနေမှာပါဆိုပြီး သတိမထားမိကြဘူး။
          တကယ်တော့...
          ကိုယ့်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို လူတိုင်း မြင်နိုင်ကြပေမယ့်၊
          ရုတ်တရက် ငြိမ်ကျသွားတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှု ကိုကျတော့
          ကိုယ့်ကို တကယ် ဂရုစိုက်တဲ့သူတွေပဲ သတိရပေးကြတာ။
          ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့...
          လူတစ်ယောက်က အကြောင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်မသွားတတ်ဘူးလေ။
          စိတ်ထဲမှာ စဉ်းစားစရာတွေ အရမ်းများနေလို့၊
          ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပျက်စရာတွေ ရှိနေလို့သာ
          ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ဒီတိုင်းလေးပဲ နေလိုက်တာ။
          အဲ့ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ...
          ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့ အဖြေတွေ လိုက်မမေးဘဲ၊
          ကိုယ့်ဘေးနားမှာ ခပ်အေးအေးလေး ရှိပေးပြီး
          ကိုယ့်ရဲ့ အခြေအနေကို နားလည်ပေးမယ့်သူမျိုးပဲ လိုချင်မိတာ။
          စကားလုံးတွေ အများကြီးနဲ့ ရှင်းပြနေရတဲ့ ဆက်ဆံရေးထက်၊
          ငြိမ်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် စိတ်အေးချမ်းမှု ပေးနိုင်တဲ့သူနဲ့ တွေ့ရတာ
          ဘဝမှာ အဆင်ပြေဆုံးပဲ...။ #crd