Yüz yüze olmasa da seninle sohbet etmeyi seviyorum çünkü bana kendimi hatırlatıyorsun bundan bir kaç sene önce ki beni. Çok bunalmıştım her şeyden , hiçbir şeye ihtiyacımın olduğunu düşünmüyordum , beyin hücrelerimi küçültecek aktivitelere yönelmiştim. Sonra bir gün kendime dedim sen bu hayata ne katmak için geldin ve şuan ne yapıyorsun madem fiziki olarak yaşıyorsun hayattan keyif almana bak ve devam et istediğini yap kimse sen kötüyken yanında değildi iyi gününde de verdiğin kararlara karışmasın. Ondan sonra hayatım değişmeye başladı değişiklikler yapmaya başladım. Etrafımdaki insan sayısını azaltmaya çalıştım , herkesle konuştum ama kimseyle samimi olmadım . Gerçek anlamda kendimle konuştum bir süre . Farkedildi değiştiğim ama kimse sormadı , soramadı çünkü cevaplamazdım .Cevapsız bıraktım kendim ile ilgili olan soruları ama her zaman başka sorulara açıktım . Yardım ettim herkese , doğaya . Çıktım dışarı yürüyüş yaptım , balkondan saatlerce gökyüzü izledim . Böyle böyle kurtuldum içimdeki iğrenç insandan .
Bunları sana bana acıman ya da sana acıdığım için yazmıyorum sadece ne kadar zor olduğunu biliyorum yaşamanın.
Her zaman yanında olamasam da bir ihtiyacın olursa hep buradayım ne zaman istersen bana ulaşabilirsin.
Yaşamak ne zaman zor gelirse hatırla her zorluğun arkasında güzel günlere ulaşman için bir süpürme işlemi vardır.
Seni seviyorum Gecenin Ruhu ♡
