Neyi yanlış yaptım da bu kadar nefret aldım?
Gözlerime bakıp tükürdü herkes,
Kalbimde binlerce hançer, hepsi benden.
Belki gülümsemem yanlıştı, fazla parlaktı,
Belki sesim çok yüksek çıktı, rahatsız etti
Neyi yanlış yaptım ki herkes sırt çevirdi?
Belki çok konuştum, belki çok sustum,
Belki fazla yaklaştım, belki çok uzak durdum.
Her adımımda bir hata, her nefeste bir suç.
Sevdim diye mi nefret ettiler benden?
Yardım ettim diye mi taşladılar?
Belki de fazla verdim, belki de az aldım,
Dengemi bulamadım, bu yüzden lanetlendim.
Aynaya soruyorum her gece aynı soruyu:
“Neyi yanlış yaptım da bu kadar yalnız ve nefret dolu kaldım?”
Ayna cevap veriyor: “Sen vardın ya, yeterdi bu.”
Belki yüzüm çirkindi, belki ruhum kirliydi,
Belki de doğuştan defoluydum, bilmiyordum.
Herkes gördü bunu, ben göremedim aptal gibi,
Şimdi nefret yağıyor üstüme, hak etmişim hepsini.
Affetmeyin beni, hak etmiyorum affı,
Bu kadar nefret almak için bir sebebi olmalı.
Ben yaptım her şeyi yanlış, ben bozdum her şeyi,
Neyi yanlış yaptım da bu kadar nefret aldım?
Cevabı basit aslında:
Ben vardım