Herkes gitmiş
Büyüdüğümüzü bir noktada kabullenmek çok zor geliyor sanırım. Çünkü sanki daha dün sene 2015'di ve ben harıl harıl senin hikayelerine yorum yapıyordum. Daha on iki yaşında falandım. One direction/5sos dünyaya hükmediyordu. Daha dündü yani, bir noktada eminim buna. Seneler birbirinin ardına dizilmiş. Yine de hikayelerinin zamansız olduğunu belirtmem lazım çünkü 2026'da da okuyunca hiç sırıtmayıp hâlâ zevk veriyorlar. Liam de öldü. Liam nasıl öldü mesela. Nasıl mümkün olabilir. 2016'ya geri dönüp 'ben gelecekten geldim, liam dokuz sene sonra ölecek' desem kafayı yerdi. 5sos üyeleri sanırım evlenmiş hatta çoluk çocuğa karışan var. şimdi sabah okul olacaktı. Ütülü gömleğimi giyinip uykulu uykulu rahatsız sıramda öğretmenlerin azarlamalarına maruz kalacaktım.
Neyse eski yazarların hepsini ziyaret ettim. Herkes bırakmış yazmayı en çok buna içerlendim. Sanki terk edilmiş bir şehre ayak bastım. Ürperdim böyle midemde ekşime oldu. Çocukluğum diye ağlayasım geldi utanmasam ağlarım da. En son da favori yazarıma uğradım her zamanki gibi. Ce re ni mo. Yazdığın her şey fenasal değerli. Çocukluğumun en güzel parçası falansın. Tdk kadın. Biraz geciktim ama 8 martını kutlamak istiyorum. İyi ki varsın. İyi ki seni tanımışım.
Sonuçta zaman makinesi keşfedilse ve geriye gitsek biz hâlâ orda bir yerlerde dm'de kakara kikiri. Yani aslında şu an bir yerlerde hâlâ sen aston martine yeni bölüm yazıyorsun ben fern'ün yorumlarında zırlıyorum. Doğru muyuz? Yani hâlâ her şey eskisi gibi. Şimdi şu an burada değil ama şimdi şu an bir yerlerde, mutlaka. Zaman makinesi keşfedilse söz ilk aston martin'de calum'un o garip arabasıyla prom'a katıldığı yere dönücem. Üzerinden seneler geçmiş araba hâlâ gözümün önünde.
İyi sabahlar, öğlenler, geceler
İyi hayatlar.
İyi gençlik, iyi yetişkinlik iyi yaşlılıklar
Bunu ne zaman okuyorsan o zaman ve her zaman umarım iyi olursun Cerenimo. Seni seviyorum
