oh_shit2

@Nikpaaa Ελπίζω οπότε μπορείς να δώσεις μια ευκαιρία στο βιβλίο αν όχι και στα δύο τουλάχιστον στο πρώτο ♥️

ΑΑΑΑ ΤΩΡΑ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΕΒΓΑΛΕΣ ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ!!!! ΤΡΕΧΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ!!! 
          Ευχαριστούμε που μας άκουσες

Ευχαριστώ... 
          
          Αν έφτασες μέχρι εδώ, τότε θέλω να σου πω ένα τεράστιο ευχαριστώ.
          
          Το «Αντίο» ήταν η αλήθεια μου. Δεν ήταν απλώς μια ιστορία, ήταν τα βιώματά μου. Ήταν οι αναμνήσεις μου, τα συναισθήματά μου και ένα κομμάτι της ζωής μου που αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας. Ήταν η δική μου πραγματική ιστορία.
          
          Το «Χωρίς Αντίο», όμως, γράφτηκε για εσάς. Επειδή εσείς το ζητήσατε. Επειδή δεν θέλατε να αποχαιρετήσετε αυτούς τους δύο ανθρώπους τόσο γρήγορα. Έτσι, άφησα για λίγο την πραγματικότητα στην άκρη και έγραψα ένα τέλος μέσα από τη φαντασία. Ένα τέλος που δεν έζησα ποτέ, αλλά που γεννήθηκε από τη δική σας επιθυμία να συνεχιστεί η ιστορία.
          
          Μέσα από αυτά τα δύο βιβλία γνώρισα υπέροχους ανθρώπους. Ανθρώπους που μου εμπιστεύτηκαν τις δικές τους ιστορίες, τα δικά τους «αντίο». Άλλοι μου είπαν πως άφησαν πίσω μια πόλη, ένα χωριό, έναν σταθμό ΚΤΕΛ, ένα λιμάνι... Εγώ άφησα πίσω έναν άνθρωπο σε ένα αεροδρόμιο.
          
          Και τότε κατάλαβα πως το «αντίο» δεν έχει συγκεκριμένο μέρος. Μπορεί να ειπωθεί οπουδήποτε. Αυτό που πονάει, είναι πάντα το ίδιο.
          
          Σας ευχαριστώ για κάθε ψήφο, κάθε σχόλιο, κάθε μήνυμα, κάθε στιγμή που αφιερώσατε για να διαβάσετε την ιστορία μου. Δεν περίμενα ποτέ ότι κάτι τόσο προσωπικό θα έβρισκε θέση στις καρδιές τόσων ανθρώπων.
          
          Εύχομαι να κρατήσετε από αυτά τα δύο βιβλία ό,τι έχει ανάγκη η δική σας ψυχή. Κι αν κάποτε βρεθείτε ξανά μπροστά σε ένα «αντίο», εύχομαι να θυμηθείτε πως, όσο κι αν πονάει, κάποια κομμάτια της ζωής μας αξίζουν να τα έχουμε ζήσει.
          
          Με όλη μου την αγάπη,
          
          Σας ευχαριστώ. 
          
          Υστερόγραφο:
          
          Αν θέλετε να μου κάνετε μια τελευταία χάρη... κάντε μια ευχή για μένα.
          
          Να μη διαβάσει ποτέ ο δικός μου Άρης αυτά τα δύο βιβλία. 
          
          

Κάπου εδώ θέλω να πω πως το κεφάλαιο 12 ήταν δύσκολο. Γενικά, το 2ο βιβλίο είναι βιβλίο φαντασίας, κάτι που πονάει πολύ περισσότερο από όταν έγραψα το πρώτο βιβλίο εκείνο ήταν η πραγματικότητα, όσο κι αν πονάει, την έχεις αποδεχτεί.
          Τι κάνεις όμως όταν έρχεται η φαντασία; Όταν ούτε εσύ η ίδια δεν μπορείς να φανταστείς πώς θα ήταν άραγε το τέλος μας μαζί;
          Και η αλήθεια είναι ότι περνάω βασανιστικά χάλια γράφοντας το, αλλά πραγματικά θα προσπαθήσω για ένα ωραίο τέλος, για ένα βιβλίο που εσείς ζητήσατε και εγώ επέλεξα να το γράψω. Και ένα πράγμα που δεν μου αρέσει είναι να ξεκινάω κάτι και να μην το τελειώνω.
          Λοιπόν… τι λέτε; Θα γίνει ο γάμος άραγε; 

Εμ τι έχει παιχτεί με το κεφάλαιο 10;;;  Δεν το διάβασες ακόμααα;;; ΤΡΕΧΑΑΑΑ 
          Εγώ πάντως δεν λέω τίποτα… μόνο ότι έγινε χαμούλης  και τώρα απλά περιμένω να δω τις αντιδράσεις σας 
          Μπείτε να το διαβάσετε και τα λέμε από εκει … γιατί εκεί μέσα έγινε χαμός ✨

Τελικά η Ηλέκτρα θα παντρευτεί τον Ιάσονα ή θα γίνει κάτι με τον Άρη

Εντάξει, δεν θέλω να σας κάνω να σκάσετε από την αγωνία...  ΑΛΛΑ το κεφάλαιο 10... κορίτσια μου... δεν είστε έτοιμες γι' αυτά που έρχονται. ❤️ Εγώ τα είπα! Μετά μη μου λέτε ότι δεν σας προειδοποίησα. ✨
          

Σήμερα έχουμε δυο κεφάλαια, γιατί σήμερα πάμε για το πρώτο μπανάκι της σεζόν, οπότε θέλω να έχετε content να διαβάζετε όσο λιώνετε κι εσείς στον ήλιο (μαλλον ) 
          Εγώ αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε φάση μετακόμισης και… τι να σας πω; όλα είναι ένα μικρό χάος, ένα μπουρδ…που δεν περιγράφεται εύκολα  Κούτες εδώ, πράγματα εκεί, και εγώ κάπου ανάμεσα να προσπαθώ να θυμηθώ γιατί αποφάσισα να αλλάξω ζωή.
          ΑΛΛΑ να σας πω κάτι; αξίζουμε όλες να χαλαρώσουμε. Να πάρουμε ανάσα, να δούμε θάλασσα, να αφήσουμε λίγο το κεφάλι μας άδειο από υποχρεώσεις και δράματα ✨
          Υστερόγραφο: αν δεν με φάει κανένας λαγοκέφαλος  θα σας ανεβάσω κι άλλα.
          Τα φιλιά μουυυ 

ΚΑΛΗΜΈΡΑΑΑΑΑΑΑΑ γιατί μόλις ανέβηκαν 2 κεφάλαια .

Η συνέχεια του «Αντίο» είναι εδώ. Μπορεί η ιστορία μου να τελείωσε σε ένα αεροδρόμιο, αλλά τι κι αν συνεχιζόταν; Τι κι αν ο Άρης και η Ηλέκτρα δεν έλεγαν ποτέ «Αντίο»; Τι κι αν η μοίρα τους ήθελε μαζί μετά από χρόνια;
          Η Ηλέκτρα δέχεται ένα μήνυμα από έναν αριθμό άγνωστο… αλλά ταυτόχρονα τόσο γνώριμο για εκείνη.
          Τι θα γίνει στη συνέχεια; Θα έχουν ένα καλό τέλος;
          Υστερόγραφο: Πλέον, η ιστορία από αλήθεια περνά στη φαντασία, και ελπίζω να αγαπήσετε αυτό το βιβλίο όσο αγαπήσατε και το πρώτο. Ξέρω, ξέρω… είπα πως δεν θα γράψω άλλο, αλλά με πείσατε. Και σκέφτηκα: γιατί όχι; Γιατί να μην υπάρξει μια συνέχεια, έστω και έτσι;