onabunageciityok
bir seviyi anlamak
bir yaşam harcamaktır,
harcayacaksın.
onabunageciityok
onabunageciityok
insan yılladır taşıdığı yükün bir zaman sonra orda olduğunu unutur öyle değil mi?
onabunageciityok
seninle ilgili her şey, yarınlarını kaybetmiş;
şimdiyse kayboluyor benimle ebediyen.
onabunageciityok
veda dahi edemeyen ya da yoluna devam bile edemeyen benimle,
sen hep benimle olacaksın.
onabunageciityok
"Mesela ben annemin elini tutup gitmedim okula, babam hiç taşımadı çantamı,yorulmak gibi bir şansım yoktu benim. Telefonu açtığımda iyi değilsin biliyorum demedi kimse, ben en çok çocukluğuma yenildim. Kırmızı balonlara, salıncaklara, kaydıraklara. Elinden tutup özgürlüğe koşamadığım çocukluğuma yenildim."
onabunageciityok
arkadaslarımın aileleriyle mutluluğuna özenerek, okul bınasının arka duvarına sırtımı yaslayıp ağlayarak büyüdüm ve üzüldüğümde sırtımı yaslayacak tek şeyin her zaman soğuk bir duvar olduğunu bilmek hep canımı aynı yerden acıttı.
onabunageciityok
"ama bu hep böyledir, biraz fazla fedakarlık yaptıgın her insanda nankörlüğün her zerresini yasarsın, bu daima böyledir. "
onabunageciityok
when ted mosby said "belki de hiçbir şeye anlam yüklememize gerek yoktur" i really felt that.
onabunageciityok
isteyenin istediği an kazanacağı basit bir oyundan ibaretmissin
onabunageciityok
perdeleri günes yıpratır, kızlarıysa babaları
onabunageciityok
kalanlar unutursa gidenler ölür esasen
onabunageciityok
"daha o gün anlamıştım Feride, ben ömrüm boyunca seninle sınanacaktım.çünkü insan her daim en sevdiğiyle sınanır. "
onabunageciityok
"ve ben o gün anlamalıydım aramızda duvarlar gibi duran gururunu...
sen koca bir yalnızlığı bense sensizliği bardak bardak içecektim."