güneş.

yüz yerde yüz yaram var, el sanar ki sağ gezerim.

ben her hikayenin sonunda babam gibi vicdansız olurum.

çünkü yeterince eskiyen her şey affedilir.

merhaba. öncelikle umarım söylediklerimi patavatsızca ya da saygısızca bulmazsın. yazdıklarımı okur musun, ne zaman okursun onu bile bilmiyorum ama burada öylesine dolaşırken hesabını gördüm ve yazmak istedim. başkalarının konuşmalarını okumak da pek etik bir davranış değil, farkındayım ama bir konuşmaya şahit oldum ve sana yazmam gerekiyormuş gibi hissetttim. yazıların çok güzel, gerçekten çok güzel ve bir gün bir kitap yayınlarsan eğer okumayı inan bana çok isterim. umarım etrafında seni hayal kırıklığına uğratan insanlar yerine hep geleceğe umut dolu bakmana neden olacak insanlar olur. umarım hayatında hep hayallerini yıkmak yerine o hayalleri gerçekleştirmek için çabalayan insanlar olur. ne olursa olsun, kendi değerinin hep farkında ol ve kimsenin dediklerine aldırmamaya çalış. evet biliyorum bu kolay bir şey değil ama bunun için çalışmamız gerekiyor. insanın yazdıkları ruhunu yansıtır, senin ruhun gerçekten çok güzel ve ben bunu görüyorum. yaşadıkların kolay şeyler değil ama onları birilerine anlatabilmen bile senin ne kadar güçlü birisi olduğunu gösteriyor. değerlisin, unutma. ve umarım seni rahatsız etmemişimdir. iyi ki varsın, varlığını hep çok sev, olur mu?

çok ihtiyacım var. bak yıllar geçti.. beş yıl. koskocaman beş yıl geçti ama ben hâlâ üzgünken yanımda seni arıyorum. kalbimi sikeyim, unutmuyor. böyle kalbi sikeyim, ama her olayda en çok senin yanımda olmayışına ağlıyor. yoksun amına koyayım, belki de hiç olmadın bilmiyorum. ama nolur gel. yaralı bıraktın gittin, ölmedim. beni öldürmen gerekiyor. bu sevda beni yaşatmıyorsa, öldürmeli. çok ihtiyacım var. nolur gel, öldür beni. yaşanmıyor bu siktiğimin hayatında. hiç yaşanmıyordu zaten. bi' ara yaşanır sandım, sadece bi' ara. şuan, başım dizlerinde yaslı olmalıydı. çok ihtiyacım var. gel, sık şu kafama. andım olsun, böyle yaşanmıyor.

seni öldürmeyen şey neydi leyla, o şeyi arıyorsun her yaralandığında.

ağlamıştım. sağanak bir yağışta, bir dünya savaşında, ölümler çoğalınca hani her şey yoldan çıkmamış da yollar yıkılmış gibi olan o gün. kapında bitmiştim. hani elimde kalan son ışığı sana o zifirde getirmiştim. kapını açmıştın. her gün gelip de bana açılmayan ama tokmağını özenle temizleyip öptüğüm o kapını o gün açmıştın. hani ben eşiğine varmak uğruna kurşuna dizildiğim yollar aşmıştım o gün. vurulmuştum da ölmemiştim hani. hani sana gelmek yarama merhem, arkama koca bir ordu vermişti. hani beni o kadar ölümünün, savaşın içinde zırhı paslanmış bir kahraman gibi yapmıştı sana gelmek. kapını açmıştın. sen bana kapını açmıştın. eşiğine adım atmıştım hani. oldu bir şeyler. açmıştın ama o ev benim değildi. o evde senin ailen, saçlarını okşayan biri, huzuru tattığın biri vardı. kapı sanki beni iyileştirmek için değil de onca yolu aşarken aldığım yaralarla yaşamamı istememişsin de öldürmek için açılmış gibiydi. o evden çıktım, gelirken vurulmuştum, savaşlar vardı. bak o kapı kapanınca baharlar gelmiş, çiçekler yerini bulmuş, aşıklar buluşmuş ama ben ölmüştüm.

eve dönmenin evi terk etmekten daha zor olduğu vakitlerde sana gelmek ihtiyacının bıraktığı mağduriyeti ve mağlubiyeti omzumun kaldıramadığını bil isterim. şu dünyada bu omuzlarıma bırakılan bizden büyük yükü nasıl taşıyamadığımı, sırtımın kamburu ile her sokak ortasında nasıl çöktüğümü bil isterim. sokak sokak seni aradığımı, bulsam dahi sana gelen ayaklarıma veda ettiğimi, sana gelen yolların sen tarafından mayınlarla döşeli olduğu gerçeğinin zihnimde kaç hücreyi infilak ettirdiğini bil isterim. nolur bil, hisset anla. sana hiç bu kadar çok gelmek istemedim. hastanelerde koşarken çıkıp senin kapında köpek gibi sana yalvarmak istediğimi bil isterim. bak, senin uyuduğun vakitler bir bankta seni unutmayı dilerken dahi sana kıyamayışımı bil. bütün anıları unut, bu saydıklarımı bilme ama gülüşünün, hâlâ bir yerlerde güldüğün avutusunun sırtıma dağ, acıma su olduğunu bil. seni daima hep.

atlatırsın memleket meselesi yapma dediler, allah şahidim sen komple bir hayatın meselesiydin.

bana o gece başıma gelen her kötülüğü hak etmişim gibi baktın.