Düşen sutyen askısı derdi yok.
Her ay bedenini ikiye bölen o sancı yok, kokma endişesi yok.
Sokakta yürürken, dolmuşta arkaya otururken, taksiye tek binerken sırtından aşağı inen o soğuk terler yok; "diken üstünde yaşamak" ne demek haberin yok.
"Bugün bu eteği giyersem başıma ne gelir, kim nasıl bakar, arkamdan ne söyler?" diye aynanın karşısında kendi özgürlüğünü tartmak zorunda kalmıyorsun.
Seni sadece varlığın yüzünden kısıtlayan nefesini sayan bir gölge yok tepende.
Senden tek bir şey bekleniyor bu hayatta: Sadece insan olmak. Sadece adil bir insan.
Eğer bu kadar büyük bir konforun içinde, bunu bile beceremiyorsan...
Bırak gölgen bile yük olmasın bu dünyaya. Bir eksil, bir temizlensin yeryüzü.