ownerposie

bazen devam edemeyecek gibi hissediyorum ve her şey o kadar boğuyor ki o zamanlarda bile kendime nefes alacak bir liman bulamıyorum eski neşemi geri istiyorum çünkü 18 yaşıma çok yabancıyım büyüdükçe değişeceksin derlerdi herhalde derdim ama değişimlerin bu kadar yıkıcı olduğunu bilmezdim şu an 16. yaşımı yaşamaya devam etmek istemeyip intihara kalkışmasını kınıyorum ama bir an bile cesaret bulsaydım tekrar yapmak için ikinci kere düşünmezdim meğer büyürken cesaretimi de kaybedecekmişim sadece haberim yokmuş nefes alabilmek istiyorum

how much sorrow can i take

15. yaşımı omuzlarından öpüyorum çünkü hayalini kurduğu şeylere ulaşacağını bildiği için yaşamayı seçmişti, gecemin gündüzüme karışmasının tek sebebi ona yıllarca beklediği huzuru verebilmek

paris'in geleceğini ve mutluluğunu görebilmek isterdim

sabahtan akşama kadar rp hesabımda takıldığım rosé fotoğraf attığı an story editi yapmaya koştuğum ve ramazanda gruplarla sabahladığımız günleri özlüyorum

kızlar ya

paris

taehyung nasıl ağladığımı görseydin çok gülerdin

sen ne yaparsan yap

kiskancligimdan sacimi basimi yolucam amina kouim