oylesine_iste2829

Mutluluğun ne anlamı vardı,yaşanan onca acıdan sonra.Kaybedilen onca seyden sonra?Sahi,mutluluk denir miydi tüm bunlardan sonra yaşanma ihtimali olan şeye?Buna hiç inanmadim.Ben seneler önce mutluluğumu kaybettim.Tam bulduğumu düşündüğüm anda ise umutlarim alındı ellerimden,hayallerim.En kötüsü de buydu ya.O yüzden ziyan yok mutluluğa.Artik yokmus birkaç tebessüme gerek.

Kötü olduğunda zihin direkt bahanelere sebeplere yönelir, gerçek olmasa bile.Ben senelerce kalp ağrımı, bulanık zihnimi,aldığım zor nefesi yaşanan şeylere bağladım.O olayları o kişileri suçladım.Çünkü böylesi daha kolaydı.Sebep varken çözüm de bulunurdu.Ancak artık anlıyorum.Ne yaşanan ne sebep olan kimse yoktu.Tüm bunları kendime ben yapmıştım.Kendi kendimi hasta eden bendim, içimde beni yiyip bitiren şeylerdi.Çaresini bulamadım,ancak nasıl baş edilir buldum.Evet böylesi daha çok can yakıyor.Ama acı da hayatın bir parçası, benim hayatımın tüm parçası.

Bazen gözyaşlarını kendinden bile saklamak zorunda kalırsın.Yaşamaya devam edebilmek için.Senin istemediğin ama insanların istediği o lanet yaşama.Umarım tüm bu mücadelenin sonunda az da olsa huzur vardır.Yaşananlara katlanabilmek için tek çaredir çünkü.

İlk kez kötü birisi olmanın verdiği suçluluğu ve vicdan azabını hissettim.İnsan ruhundaki geçmeyecek siyah bir leke gibiydi.Öldürmeyen ama yaşatmayanından.

Hayat bazı insanlara mutluluğu layık görmez.Ve çoğu zaman bunu kabullenmekten başka çaremiz de kalmaz.

Sanırım en kötüsü ise kendini kaybetmek.Unutmak.Mutlu ve huzurlu olmanin verdiği hissi unutmak.
          
          Zihnin de hislerin gibi donar yavaş yavaş.Sevmeyi unutursun sonra.
          Masumluğu.Kalbindeki iyi hislerin varlığını.Sadece bomboş buz gibi bir odaya dönüşür için.Benliğin.Geri dönüşü olur mu hiç öğrenemedim, öğrenebilir miyim bilmiyorum sebebini bilmediğim gibi.

"Ne acı,artık içimden yazmak bile gelmiyor Alyoşa."

Bazı insanların iyiliği, merhameti ve güzelliği bir tek bana uğramıyor sanırım.

Hayal kurmamayi öğren.

"Sanırım kalbimdeki ızdırap bir gün varlığının hissettirdiği güveni unuttugumda son bulacak."