Hanibazen olur ya.. Canımız acır!! düştüğümüzü hissederiz , yoruluruz bitkin düşeriz. Bazen intiharı bile düşünürüz. Başkasının acısını kendi acımız gibi yaşar, kalbimzi yakıp yıkmasına izin verir, hiç yokken en olmadık anda öylesine bir şarkıda boş yere duygulanır acı çekeriz. İçimizdekileri anlatmak isteriz anlatamayız. Kimseyle paylaşamayız ..En kötüsü de budur zaten değil mi?? İşte yine böyle bir günde böyle bir zamanda yazmaya başladığım gibi, içimizdekileri hecelere-kelimelere , en sonunda ise sayfalara  döker acımızı hafifletiriz. Yazmaya böyle başlayan ben, tesadüfen okumaya başlayan sen. Okuduysan teşekkürler Okuyucu !! Çünkü beni bir tek satırlarda anlayabilirsin. Belki, bakarsın aynı satırlarda denk geliriz birbirimize. Belki de aynı yerlerde duygulanır , aynı yerlerde  coşarız. Hadi hep birlikte! Okumaya devam ;)