Bazı hikâyeler yüksek sesle başlamaz.
Bakışlarla, yarım kalan cümlelerle, kulaklıkların içinden sızan şarkılarla başlar.
Birlikte geçirilen yıllar vardır;
adını koyamadığın ama herkesin fark ettiği.
Söylenmeyenler birikir,
zamana bırakılan duygular ağırlaşır.
Ve bazı anlar vardır ki,
ne kadar beklersen bekle, hep geceye kalır.
Geceye Kalan,
beklemenin, susmanın ve doğru anı kaçırmaktan korkmanın hikâyesi.
Lise koridorlarında yankılanan fısıltıların,
yarım kalan ihtimallerin ve
"ya olsaydı"ların...
Çünkü bazı duygular,
ancak herkes sustuğunda konuşur.
~Geceye Kalan~