palayeroyal

ben de biliyordum o yolun sonu yoktu.işte bir umut.ama umut namussuz bir duyguymuş abi.tav ediyormuş insanı öyle birdenbire.yola çıktığımı ayağıma dikenler batınca anladım.

on dokuzuncu yüzyılda yaşıyor olsaydık eğer "güzel olan her şey şiirin konusu olabilir." sözünün karşısına adını yazardım.

kal bugün, canım ağrıyor.

dünyanın çivisi omuzlarımda.

seninki palavrayla mixlenen bi' şarkı.

sıfır güvenme hissiyatı, mimarı da ben.

bi' gece ne ki? seneyi geçirir uyumadan.