park_santokki

Arkadaşlık çok tuhaf birşey bir anda güven duygusunun arşa çıkıp daha sonrasında hiç olmamış gibi devam edebiliyor insanlar bense hep aynı yerde takılı kalıyorum insanları silip hiçbirşey yaşanmamış gibi yanlarından geçemiyorum bende istiyorum onlar gibi yabancı olmayı ama yapamıyorum nasıl yapıyorlar bilmiyorum ama ben yapamıyorum insanlardan vazgeçmeyi öğrenmem gerek

park_santokki

Arkadaşlık çok tuhaf birşey bir anda güven duygusunun arşa çıkıp daha sonrasında hiç olmamış gibi devam edebiliyor insanlar bense hep aynı yerde takılı kalıyorum insanları silip hiçbirşey yaşanmamış gibi yanlarından geçemiyorum bende istiyorum onlar gibi yabancı olmayı ama yapamıyorum nasıl yapıyorlar bilmiyorum ama ben yapamıyorum insanlardan vazgeçmeyi öğrenmem gerek

park_santokki

Lise o kadar iğrenç bir yer ki herkes nasıl bu kadar iki yüzlü olabilir nasıl bu kadar kırıcı olabilirker canım yanıyor bu insanlar nasıl böyle korkunç olabilirler kavga seslerini duymaktam artık deli olucam hayat gerçekten hep böyle mi devam edicek ben artık hep dayanmak zorunda olduğum birşeyler olmasından çok sıkıldım yok olmak istiyorum hiç var olmamış olmak istiyorum 

park_santokki

Hızlı unutmak gerçekten iyileştiriyor insanı sanırım geçmişi hızlı unuttum herhalde sandım ki unutursam hiç var olmamış olur samimiyetsiz insanlarla dolandım bana uygun olmayan farklı insanlarla çünkü yalnız olmayı öğrenemedim artık öğrendim galiba sürekli sağlam basamak olmayan insanlara dayanmak yanlış bir seçimdi sezinden vazgeçiyorum dilediği zaman çabalamaya başlasın ben muhtemelen yine eskisi gibi onu karşılarım ya da umduğum gerçek olursa karakterimde köklü bir değişim olur ve bir daha onu kabul etmem

park_santokki

Ben inançlı falan değilim inançlı olan insan bunları yapmazdı korkardı benim ağzımdan çıkan kelimeler inanan birinin aklında bile geçmezdi yaşamak istiyorum nefes almak istiyorum diğer herkes gibi kötü şeyleri unutmak istiyorum 

park_santokki

Gittiğini ancak yeni anlayabildim hiç dönemeyecekmişsin öyle dediler sana veda edemedim niye daha anlayışlı olamadım neden çevremden ne gördüysem sanada aynisini yaptım yanlış olduğunu bile bile neden öyle davrandım ben böyle biri değilim ben nasıl biriyim onu bile bilmiyorum özür dilerim çok özür dilerim telafi edemem biliyorum timsah gözyaşlarım hiçbirşeyi düzeltmeyecek kötü biriyim bunu derken bile kendime karşı nasıl anlayışlı olabiliyorum inanamıyorum iğrencim