parlakkadeh

Her ayrılık zor, bin yıldır söyler dururum
          	Öğrenmiyor kalp, görüldüğü üzere durumum...

parlakkadeh

Kendi hayatımın kaptanı benim, dümen benim elimde istediğim yere giderim. İstediğimi yaparım, hayallerim benim prangalarım değil, umut etmeme neden olan yolum. İnancım benim düşmemi değil, ayakta durmamı sağlar; sevgim beni yerlebir edemez, ben sevgimi baş üstünde tutuyorsam yere bırakmayı da bilirim. Kendi hayatımın hakimi de savcısıda benim. Bilinmezlik içinde sürüklenmem çünkü o bilinmezliği birgün  ortadan kaldırabilirim. İnsanlar kendini yukarıda görüyor diye ben kendimi büyüksünmem. Herkes kendi hikayesinin kahramanı, sevgi bana doğrultulan silah değil, ellerime konulan en güzel çiçektir. Biri beni ezip geçmeye çalışırsa izin vermem, başım dik ve alnım ak. Sözlerimi tutarım, haksız yere yemin etmem. Ben hayatımı tırnaklarımı kanata, kanata yaşayabilirim. Sen sevgiyi zayıflık olarak görürken ben sevginin içindeki saygıyı dengeleyebilirim, her şeyden önce empati yapabilirim. Sen hayatı bir hiç olarak görürken, ben "hayatı nasıl yaşarsan, öyle devam eder" diyebilirim. Ve sen birgün yalnız kalırsan, yalnızlık kalabalıktan daha iyidir bilmeni isterim. 
          
                                          ~ Antoryum ~

parlakkadeh

Bu hayat sana bir sen borçlu, üzerine yıkılan yüzlerinden seni arındırması gerek bu hayatın. Bitmedi, sen mutlu ol diye tekrar tekrar yazılması gereken mutlu sonları var daha. 

MarIena_

Yazı derin bir iç çektirdi 
Reply