-

son çocukluk resmimi de bir yabancıya gönderdim

ayakkabılarını kapımın önünde görmeyi istiyorum

karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda

kıyamete kadar kapattım kalbimi

küçükken kızgın bir adamla yaşamayacağıma yemin ettim

büyümek istiyorum şimdiye kadar söylediğim en aptalca şeydi

anne olmaya küçük bir kız çocuğu olmaktan daha yakın olduğunu fark edince

bir gün yerin üç metre altında olduğumda ve kalbimi böcekler yemeye başladığında tattıkları tek şey sen olacaksın

zamanların en iyisiydi en kötüsü de akıl çağıydı Inanç çağıydı aynı zamanda ama inkar çağıydı da bir taraftan aydınlık bir taraftan da karanlık bir mevsim yaşanıyordu umudun baharıydı yeisin kışı her şeyimiz vardı ama hiçbir şeyimiz yoktu hepimiz doğruca cennete gidiyorduk ama hepimiz cehenneme de gidiyorduk

bahar gelmiş bak gülesim geliyor