Venüs

İnsan hiç kendi memleketinde, gurbetteymiş gibi hisseder mi?

Ne gazeller okudum ayna da kendime, bir sevemedim o ressamın çizdiğini 

Gözlerinde ki yangını görüyorum, teni nazlı ben o ateşte yanmak istiyorum. Saçlarımı yolmadan öpmeni, kendimi örtmeden ısıtmanı istiyorum. Seni istiyorum...
          
          Sevgilim, sevdiğim, sevgim...
          

Yağmur yağıyor bugün İstanbul'da, elimde ki tütünün dumanı itinayla daha da karışıyor havaya. Bugün günlerden biraz umutsuzluk. Hiç daralmadığı kadar daralıyor içim ama huzura da yenik düşemiyorum. Her bir damlanın içselliği sahip olmadığım duyguları okşuyor, yetmiyor beni inandırıyor ve acı çektiriyor. 
          
          Yağmur yağıyor bugün bu koca şehirde, bir şemsiyesiz ben ıslanamıyorum bir türlü. 

Olamam eskisi gibi erkeksi ve ciddi
          
          Neşeden neşeye koşuyorum şu yüzyıldır

Gözleri aşka gülen taze söğüt dalısın

Ey gidi koca dünya gam yükü müsün

Mesele İstanbul'a aşık olmaksa pek kolay, nefret etmek ise, o daha da kolay. Yaşamak istersen cebine yazık, görmek istersen bedenine. İstanbul gelip de birilerini kendine sevdirecek kadar asla alçak gönüllü değil, maksat aşk şehiri hiç değil. İstanbul sadece İstanbul. 
          
          Mesela sende İstanbul'sun...

Şiirlerin çok güzel 

Aşık olmak güzel 
          Kime olduğun muhim