PeachySeoul

Hey there!
          Totally sorry if this is out of the blue—I don’t know if you’re accepting reading requests right now, but I’d love it if you gave my book a chance. 
          
          If you enjoy it (even a little!), feel free to drop a like—and don’t hold back in the comments. Your thoughts and opinions truly matter, and I’d love to hear them! ✨
          
          Thank you so much for your time, and sorry for barging in like a surprise plot twist. 
          
          https://www.wattpad.com/story/401672468?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=lovebydesign

https://youtu.be/IgftbipYX6s?si=8e_U_6lhLkrci8KF
          
          Breath’ by Park Hyo Shin is my inspiration — a reminder of the need to breathe when the world feels overwhelming in its rush.
          When everything moves too fast and life tightens its grip, this song becomes a quiet space to pause.
          It speaks to the simple truth that sometimes breathing is not automatic — it is a conscious choice to stay.
          And in that breath, I find the strength to keep going.
          

Mała informacja, która dla mnie znaczy naprawdę dużo.
          „Moja miłość w kałuży” powstaje w wersji angielskiej.
          
          To dla mnie spore wyjście ze strefy komfortu, ale też ogromna radość. Pisanie w innym języku zmienia perspektywę — emocje zostają te same, ale słowa układają się inaczej, czasem ciszej, czasem mocniej.
          
          Widząc, jak ta historia znajduje swoich czytelników i jak dobrze jest odbierana, czuję ogromną motywację, by iść dalej. Dziękuję każdemu, kto daje jej szansę, mimo bariery języka — albo właśnie dlatego.
          
          Ta opowieść naprawdę żyje.
          I ja razem z nią.
          
          
          A small update from my heart.
          “My Love in a Puddle” is written in English.
          
          Writing this story in another language is both challenging and incredibly freeing. The emotions remain the same, but the words find their own rhythm, their own quiet intensity.
          
          Seeing how warmly this story is being received makes me truly happy and deeply grateful. Thank you to everyone who decided to step into this world and feel it with me — in a different language, but with the same heart.
          
          This story is alive.
          And I am growing with it.